تا چند به هرزه چون غباری گردم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره  1192

تا چند به هرزه چون غباری گردم

گه بر سر که گه سوی غاری گردم

تا چند چو طفل بر نگاری گردم

یک چند گهی به گرد یاری گردم

نوشته‌های مرتبط

ای آب حیات قطره از آب رخت

ادامه نوشته »

هم خوان توایم و نیز مهمان توایم

ادامه نوشته »

بر خسته دلان راه ملامت میزن

ادامه نوشته »

نور فلکست این تن خاکی ما

ادامه نوشته »

جانم بر آن قوم که جانند ایشان

ادامه نوشته »

ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا

ادامه نوشته »