ای آب حیات قطره از آب رخت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 177

ای آب حیات قطره از آب رخت

وی ماه فلک یک اثر از تاب رخت

گفتم که شب دراز خواهم مهتاب

آن شب شب زلف توست و مهتاب رخت

نوشته‌های مرتبط

ای شب شادی همیشه بادی شادا

ادامه نوشته »

جانا غم تو ز هرچه گویی بتر است

ادامه نوشته »

مردان رهت که سر معنی دانند

ادامه نوشته »

گر صبر کنم دل از غمت تنگ آید

ادامه نوشته »

توبه کردم ز شور و بی خویشتنی

ادامه نوشته »

هرچند که قد بی بدل دارد سرو

ادامه نوشته »