از بلبل سرمست نوایی شنوم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1122

از بلبل سرمست نوایی شنوم

وز باد سماع دلربایی شنوم

در آب همه خیال یاری بینم

وز گل همه بوی آشنایی شنوم

نوشته‌های مرتبط

شادی کردم چو آن گهر شد جفتم

ادامه نوشته »

گر جان داری بیار جان باز آخر

ادامه نوشته »

من پیر شدم پیر نه ز ایام شدم

ادامه نوشته »

جهدی بکن ار پند پذیری دو سه روز

ادامه نوشته »

گاه از غم دلبران بر آتش باشم

ادامه نوشته »

گفتم سگ نفس را مگر پیر کنم

ادامه نوشته »