گاه از غم دلبران بر آتش باشم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1273

گاه از غم دلبران بر آتش باشم

گاه از پی دوستان مشوش باشم

آخر به چه خرمی زنم راه نشاط

آخر به کدام دلخوشی خوش باشم

نوشته‌های مرتبط

بیچاره دل سوخته ی محنت کش

ادامه نوشته »

تا در دل من عشق تو اندوخته شد

ادامه نوشته »

تا شمع تو افروخته پروانه شدم

ادامه نوشته »

عشق آمد و توبه را چو شیشه بشکست

ادامه نوشته »

گه در طلب وصل مشوش باشیم

ادامه نوشته »

خود راز چنین لطف چه مانع باشیم

ادامه نوشته »