گر جان داری بیار جان باز آخر

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 908

گر جان داری بیار جان باز آخر

آنجای که برده‌ای ز آغاز آخر

یک نکته شنید جان از آنجا آمد

صد نکته شنید چون نشد باز آخر

نوشته‌های مرتبط

دلتنگ مشو که دلگشایی آمد

ادامه نوشته »

خواهی که حیات جاودانی بینی

ادامه نوشته »

مگذار که غصه در میانت گیرد

ادامه نوشته »

ای دوست به هر سخن در جنگ زنی

ادامه نوشته »

مطرب خواهم که عاشق مست بود

ادامه نوشته »

مستم ز دو لعل شکرت ای مه رو

ادامه نوشته »