ورود / عضویت



کسان که تلخی حاجت نیازموده ستند همراه با معنی و تفسیر

کسان که تلخی حاجت نیازموده ستند — (همراه با معنی و تفسیر)

کسان که تلخی حاجت نیازموده ستند



سعدی-قطعه شماره 171

 

کسان که تلخی حاجت نیازموده ستند

تُرُش کنند و بتابند روی از اهل سوال

تو را که می‌شنوی طاقت شنیدن نیست

قیاس کن که در او خود چگونه باشد حال

 

معنی بیت‌های شعر

کسان که تلخی حاجت نیازموده ستند / تُرُش کنند و بتابند روی از اهل سوال

کسانی که تلخی نیازمند بودن را نچشیده‌اند، با دیدن اهل درخواست روی ترش می‌کنند و از آنان روی برمی‌گردانند.

تو را که می‌شنوی طاقت شنیدن نیست / قیاس کن که در او خود چگونه باشد حال

ای کسی که حتی توان شنیدن سخن نیازمندان را نداری، خودت تصور کن که حال و رنج آنان چگونه است.

پیام و مفهوم اصلی

پیام اصلی شعر بر همدلی با نیازمندان و پرهیز از سرزنش آنان استوار است؛ کسی که خود دردِ نیازمندی و تلخیِ درخواست کردن را نچشیده، نباید با ترش‌رویی و روی‌گردانی به اهل سؤال پاسخ دهد. سعدی یادآوری می‌کند که اگر شنیدن سخن نیازمند برای انسان سنگین است، باید بیندیشد که خودِ نیازمند چه رنج و اندوهی را تحمل می‌کند و با مهربانی و احترام با او رفتار کند.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤