ورود / عضویت



به قفل و پره ی زرین همی توان بستن همراه با معنی و تفسیر

به قفل و پره ی زرین همی توان بستن — (همراه با معنی و تفسیر)

به قفل و پره ی زرین همی توان بستن



سعدی-قطعه شماره 137

به قفل و پره ی زرین همی توان بستن

زبان خلق و به افسون دهان شیدا مار

تبرک از در قاضی چو بازش آوردی

دیانت از در دیگر برون شود ناچار

 

معنی بیت‌های شعر

به قفل و پره ی زرین همی توان بستن / زبان خلق و به افسون دهان شیدا مار

با قفل و بند زرین می‌توان زبان مردم را بست و با افسون و نیرنگ، دهان سخن‌گویان را خاموش کرد.

تبرک از در قاضی چو بازش آوردی / دیانت از در دیگر برون شود ناچار

اگر رشوه یا مالی را از خانهٔ قاضی بازگردانی، دین و دیانت ناگزیر از در دیگری بیرون خواهد رفت.

«»

تفسیر کلی

سعدی در این قطعه با زبانی طنزآمیز، فساد و رشوه‌خواری را نکوهش می‌کند. او می‌گوید با زر و زیور می‌توان زبان مردم را بست و حتی سخنان فریبنده و فتنه‌انگیز را خاموش کرد. اما هنگامی که قاضی هدیه و تبرک را می‌پذیرد، عدالت و دیانت ناگزیر از جایگاه داوری بیرون می‌روند. شعر نشان می‌دهد که در دستگاه آلوده به رشوه، ظاهر دین باقی می‌ماند، ولی حقیقت عدالت از میان می‌رود.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤