ورود / عضویت



هرچند که هست عالم از خوبان پر همراه با معنی و تفسیر

هرچند که هست عالم از خوبان پر — (همراه با معنی و تفسیر)

هرچند که هست عالم از خوبان پر



سعدی-رباعی شماره 107

هرچند که هست عالم از خوبان پر

شیرازی و کازرونی و دشتی و لر

مولای من است آن عربی‌زاده ی حر

کآخر به دهان حلو می‌گوید مر

 

معنی بیت‌های شعر

هرچند که هست عالم از خوبان پر / شیرازی و کازرونی و دشتی و لر

هرچند جهان از زیبارویان سرشار است؛ از شیرازی و کازرونی گرفته تا دشتی و لر.

مولای من است آن عربی‌زاده‌ی حر / کآخر به دهان حلو می‌گوید مر

اما سرور و محبوب من آن عرب‌زاده‌ی آزاده‌ای است که سرانجام با زبانی شیرین مرا خطاب می‌کند.

تفسیر کلی

شاعر با برشمردن زیبایی‌های گوناگونِ مردمان شیراز، کازرون، دشت و لرستان، نشان می‌دهد که جهان از دلبران خالی نیست. بااین‌حال، دل‌بستگی خود را به محبوبی عرب‌زاده و آزاده اختصاص می‌دهد و او را بر همه برتری می‌دهد. تعبیر پایانی، شیرینی گفتار و جذابیت رفتار محبوب را برجسته می‌کند، حتی اگر سخنش در ظاهر تلخ یا کوتاه باشد. این رباعی آمیزه‌ای از ستایش عاشقانه، ارادت شخصی و طنزی لطیف در ترجیح یک محبوب بر همه زیبارویان است.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤