هر صبح که دم ز ملکت خاور زد

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 219

هر صبح که دم ز ملکت خاور زد

چون خیمه برین پنجره ی شش در زد

رفتم به در خواجه و چون دید مرا

برخواند براتم و بروتی بر زد

نوشته‌های مرتبط

آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون

ادامه نوشته »

ناگشته شبی چو طرّه هم زانویش

ادامه نوشته »

ای برگ گلت به مشک ناب آبستن

ادامه نوشته »

رخسار تو در پرده عیان بتوان دید

ادامه نوشته »

در ساعد سیمین چه کنی یاره ی زر

ادامه نوشته »

بیمار غم تو گر نگردد به، به

ادامه نوشته »