آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 340

آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون

می کرد سمن برگ ز نرگس گلگون

ابروش به شکل نون و چشم سیهش

در بحر فتاده بود همچون ذوالنون

نوشته‌های مرتبط

ای دل طلب درد کن و درمان بین

ادامه نوشته »

رخسار تو در پرده عیان بتوان دید

ادامه نوشته »

مخمورم و از کسی شرابم نرسید

ادامه نوشته »

آن فتنه که تا ماش به چنگ آمده ایم

ادامه نوشته »

آن لعل که گنج شایگان است کجاست

ادامه نوشته »

ای خواجه تو را به نظم اگر دسترس است

ادامه نوشته »