هر لحظه کمان ابروان زه میکن

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 339

هر لحظه کمان ابروان زه میکن

در خسته دلان نگاه ازین به میکن

ای سیب زنخ گرت مجالی باشد

بر یاد رخم نظر درین به میکن

نوشته‌های مرتبط

آن سرو سخنگو که مه هر جاییست

ادامه نوشته »

در خانه دلم تنگ شد از تنهایی

ادامه نوشته »

بر دل فلکم ز مهر نیرنگ زدست

ادامه نوشته »

بردست خیال چشم مستت خوابم

ادامه نوشته »

گفتم روزم گفت بدین روز مناز

ادامه نوشته »

آن جان عزیز بین که چون خوارم کرد

ادامه نوشته »