ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 31 از 39 - ادبستان شعر پارسی

خانه‌ام نیمی خراب از گریه، نیمی پرگل است

قدسی مشهدی- غزل شماره 100  خانه‌ام نیمی خراب از گریه، نیمی پرگل است همنشینم جغد از یک سو، ز یک سو بلبل است نکته‌ای تا کرده از سیرابی زلفش رقم از رطوبت خامه‌ام گویی که شاخ سنبل است کی به گوشش می‌رسد فریادِ محرومان باغ؟ بس که گوش گل ز جوش بلبلان پرغلغل است خواری … ادامه

هنوز چشم امیدم به رهگذاری هست

قدسی مشهدی- غزل شماره 99 هنوز چشم امیدم به رهگذاری هست هنوز گونۀ زرد مرا غباری هست نمی‌زنم مژه بر یکدگر ز حیرانی هنوز چشم مرا دردِ انتظاری هست حذر نکرد ز آهم سپهر و غافل از این که در میانۀ این گرد هم سواری هست مرا چو حادثه مخصوص گشت، دانستم که روزگارِ مرا … ادامه

آنکه در هر چین زلفش صد مه کنعان گم است

قدسی مشهدی- غزل شماره 98  آنکه در هر چین زلفش صد مه کنعان گم است چون توانم گفتنش کآنجا مرا هم جان گم است کعبه گویا شد بنا، در روزگار بخت ما ورنه چون در تیرگی چون چشمۀ حیوان گم است؟ بس که دایم حسرت تیر تو، راهم می‌زند در میان دیده و دل، لذّت … ادامه

بازآی که سینه‌ام کباب است

قدسی مشهدی- غزل شماره 97 بازآی که سینه‌ام کباب است بی روی تو حال دل خراب است دلگرمی من ز دیدن توست این آینه، رو بر آفتاب است هر گوشۀ چشمِ فتنه‌ بارت طوفان کرشمه و عتاب است مینای دلم پیِ شکستن هم‌ بیعت شیشۀ حباب است هرگز دلم از تپش نیاسود سیمابِ طلسمِ اضطراب … ادامه

غیر از شکن طرّه به جایی گذرم نیست

قدسی مشهدی- غزل شماره 96 غیر از شکن طرّه به جایی گذرم نیست جز کنج قفس راه به جای دگرم نیست چون غنچۀ پژمرده‌ام و لالۀ بیرنگ زان روز که غم در دل و خون در جگرم نیست من بوی گل از داغ دل خویش شنیدم حاجت به مددکاریِ باد سحرم نیست بر آتش می … ادامه

ز بوی او به دل غنچه ارمغانی هست

قدسی مشهدی- غزل شماره 95 ز بوی او به دل غنچه ارمغانی هست ز داغ من جگر لاله را نشانی هست به باغ رفتم و داغم چنان، که پنداری مرا به غنچه ز دلبستگی گمانی هست! گریزم از نفس خلق، وقت دلتنگی که از نسیم، دل غنچه را زیانی هست نمانده در گرو سایۀ همای، … ادامه

مرا چو لاله ز بخت سیه رهایی نیست

قدسی مشهدی – غزل شماره 94   مرا چو لاله ز بخت سیه رهایی نیست شب مرا به دم صبح، آشنایی نیست چو نقشِ زلف تو بندم، چرا نریزم اشک؟ که می‌رسد شب و در خانه روشنایی نیست ز من برای چه رنجیده؟ باز بر سرِ هیچ بهانه‌ جویِ مرا گر سرِ جدایی نیست ز … ادامه

دوران نگر که سینه‌اش از کینه صاف نیست

قدسی مشهدی- غزل شماره 93 دوران نگر که سینه‌اش از کینه صاف نیست جز شیشه در میان دگری سینه صاف نیست تا کی خیالِ روی تو را در بغل کشد؟ هرگز دلم ز رشک به آیینه صاف نیست تا دیده‌ام نزاعِ شب جمعه با شراب دانسته‌ام که باطن آدینه صاف نیست آرد همیشه بخیۀ او … ادامه

جز وصال او دلم هرگز تمنّایی نداشت

قدسی مشهدی- غزل شماره 92 جز وصال او دلم هرگز تمنّایی نداشت غیر سودایش دل شوریده سودایی نداشت عمرها شد ساغر نرگس چو جام ما تهی‌ست مجلس‌آرای چمن هم دُردِ مینایی نداشت عاقبت یوسف متاع حسن سوی مصر برد مشتری گویی به کنعان چشمِ بینایی نداشت در جبینش از چه رو امروز نور دیگرست؟ آفتاب … ادامه

زلفت بود به کام، دلی را که داغ نیست

قدسی مشهدی- غزل شماره 91  زلفت بود به کام، دلی را که داغ نیست در کارِ شبروان گرهی چون چراغ نیست هر شب گلِ چراغ، بهارِ دگر کند بلبل گمان مبر که ز پروانه داغ نیست چون غنچه برنیاورد از شرم، سر ز جیب زان بویِ طرّه هرکه پریشان دماغ نیست در باغِ عشق، برگِ … ادامه

تا آفت غم، لازمۀ طبع شراب است

قدسی مشهدی- غزل شماره 90 تا آفت غم، لازمۀ طبع شراب است مَی بوی خوش و ساغر ما چشمِ خراب است چون نشکندم دل، که ز پوشیدن رویت آن را که شکستی نرسد، طرفِ نقاب است کفرست تهی ‌کاسگی باده‌ پرستان خالی چو شد از می قدحم، دیده پر آب است مرغی که برد نامۀ … ادامه

نشسته بر سر کوییّ و فتنه بر پا نیست

قدسی مشهدی- غزل شماره 89 نشسته بر سر کوییّ و فتنه بر پا نیست ز حیرت تو کسی را به جنگ پروا نیست ز چشمم ار به کناری، نشو ز طوفان امن کنارِ چشم من است این، کنارِ دریا نیست قدح به دست و چو نرگس همیشه مخموریم می خمارشکن در پیالۀ ما نیست نسوخت … ادامه