ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 30 از 39 - ادبستان شعر پارسی

داغ دلم گلی ز گلستان آتش است

قدسی مشهدی- غزل شماره 112 داغ دلم گلی ز گلستان آتش است شور محبّتم نمک خوان آتش است هان ای فرشته، بر سر خاک شهید عشق ننهی قدم دلیر، که طوفان آتش است منعم مکن ز ناله که این خون گرفته دل در پهلویم نشسته چو پیکان آتش است خون دلم جز آتش عشقت کسی … ادامه

نیست باکی گر به دستم غنچۀ سیراب نیست

قدسی مشهدی- غزل شماره 111  نیست باکی گر به دستم غنچۀ سیراب نیست در دل من غنچۀ پیکان او نایاب نیست جلوۀ صبح است شامم را به یاد روی دوست آسمان را بر شب من، منّت مهتاب نیست شوقِ دیدار تو، چندان لذّت از یک دیدنت بر سر هم ریخت در چشمم، که جای خواب … ادامه

طبیب من چه شد گر مهربان نیست؟

قدسی مشهدی- غزل شماره 110 طبیب من چه شد گر مهربان نیست؟ منِ بیمار را پروای جان نیست غرور خضر، عاشق برنتابد محبّت کم ز عمرِ جاودان نیست نمی‌جوشند با هم ناتوانان که با هم، موی را خون در میان نیست به بیماری سپردم تن چو نرگس که در عالم، طبیب مهربان نیست ندارم بهره‌ای … ادامه

چه گهرها به عوض بر سر دریا افشاند

قدسی مشهدی- غزل شماره 109 چه گهرها به عوض بر سر دریا افشاند قطره‌ای چند اگر ابر ز دریا برداشت چون قلم خوانده شود رازِ دل از نقشِ پی‌ ام در سر کوی تو نتوان قدم از جا برداشت خوش به دشنام تو آمیخته چون شهد به شیر از لبت کامِ خود اعجازِ مسیحا برداشت … ادامه

رسید یار و ز من بر سر عتاب گذشت

قدسی مشهدی- غزل شماره 108 رسید یار و ز من بر سر عتاب گذشت چه گویمت که چه بر دل ز اضطراب گذشت؟ نبرد غنچۀ بختم سوی شکفتن راه گل امیدم ازین باغ در نقاب گذشت کجاست عشق؟ که در دیده‌ام نمک پاشد که روزگار به آسودگیّ و خواب گذشت به بزمِ شوق گر این … ادامه

هرگزم عشق چنین در رگ جان چنگ نداشت

قدسی مشهدی- غزل شماره 107  هرگزم عشق چنین در رگ جان چنگ نداشت نغمه تا بود، بدین نازکی آهنگ نداشت ناله از جای دگر خورد به گوشم، ورنه مطرب این نغمه در آواز دف و چنگ نداشت عشق تا دید مرا زار، چنین زار ندید شوق تا داشت مرا تنگ، چنین تنگ نداشت بود کج … ادامه

لذّت شادی نداند جان چو با غم خو گرفت

قدسی مشهدی- غزل شماره 106  لذّت شادی نداند جان چو با غم خو گرفت دشمن عیدست هر دل کو به ماتم خو گرفت دایم از جام بلا زهر هلاهل می‌کشد کی لب عاشق به آب خضر و زمزم خو گرفت؟ زاهد از عشق نکورویان مکن منعِ دلم هست مشکل، کندن از هم دل، چو با … ادامه

هر سر موی من از درد تو در فریاد است

قدسی مشهدی- غزل شماره 105  هر سر موی من از درد تو در فریاد است ناله‌ام نغمۀ نی نیست که گویی بادست دیده بی‌نور شود گر نکنم گریه چو شمع مردم چشمِ مرا خانه ز سیل آباد است تندی خوی تو از ناله فرو بسته لبم ورنه حیثیّت مرغان چمن فریادست برگ سبزی به چمن … ادامه

تا به نظّارۀ بت، چشم برهمن بازست

قدسی مشهدی- غزل شماره 104  تا به نظّارۀ بت، چشم برهمن بازست به تماشای جمالت مژۀ من بازست پیش مرغان گرفتار، خموشی کفرست لب نبندم ز فغان تا ره شیون بازست به تمنّای غباری ز درت، چون سایل مردم چشمِ مرا، از مژه، دامن بازست عکس رویش چو در آیینه فتد، شاد شوم کز دل … ادامه

تا صبا با آن سر زلف پریشان آشناست

قدسی مشهدی- غزل شماره 103  تا صبا با آن سر زلف پریشان آشناست صد گره از غیرتم با رشتۀ جان آشناست غم هجوم آورد و من در فکرِ بی‌سامانی‌ام میزبان خجلت کشد هرچند مهمان آشناست هرچه باداباد، ما کشتی در آب انداختیم گر بود بیگانه بادِ شرطه، طوفان آشناست عمرها شد حسرت چاک گریبان می‌کشم … ادامه

خرّم دلی که در خم زلف تو جا گرفت

قدسی مشهدی- غزل شماره 102 خرّم دلی که در خم زلف تو جا گرفت آسوده آنکه خانه به کوی بلا گرفت خاک درت ز رشک نهفتم به آب چشم تا چشمِ غیر، روشنی از توتیا گرفت تیر تو سر فرود نیارد به هیچ صید مرغ دلم خدنگ ترا در هوا گرفت خلقی اسیرِ تهمت و … ادامه

وعدۀ وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است

قدسی مشهدی- غزل شماره 101  وعدۀ وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است فایدۀ انتظار، ترکِ تمنّا بس است مرغ گرفتار را، حوصلۀ باغ نیست برگ گلی در قفس، بهر تماشا بس است خار ره عشق را، در جگر خود شکن کز پیِ مزدِ قدم، آبلۀ پا بس است یوسف اگر همره است، قافله گو … ادامه