ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 39 از 39 - ادبستان شعر پارسی

به پیامی که کند باد صبا یاد مرا

قدسی مشهدی- غزل شماره 4 به پیامی که کند باد صبا یاد مرا روم از دست، ندانم که چه افتاد مرا به کمند سر زلف تو گرفتار مباد آنکه خواهد کند از قید تو آزاد مرا دشمنی کز پی  بیداد، مرا یاد کند به از آن دوست که هرگز نکند یاد مرا دوش وقت سحر … ادامه

بی ‌حرز، شعله نگذرد از پیشِ داغ ما

قدسی مشهدی- غزل شماره 3 بی ‌حرز، شعله نگذرد از پیشِ داغ ما پروانه احتراز کند از چراغ ما چون دیده دور شد ز تو، رنگ نگه پرید تا رنگِ می‌ رسید شکست ایاغ ما یک روزه عیش ما نشود محنت دو کون عاجز بود زمانه ز برگ فراغ ما در کوی عشق، خضر به … ادامه

شام خطت گرفته ز صبح آفتاب را

قدسی مشهدی- غزل شماره 2 شام خطت گرفته ز صبح آفتاب را زان روزِ خوش نمانده جهان خراب را بر نامِ هیچ‌ کس رقمِ روزِ خوش نبود خواندیم هر دو رو، ورق آفتاب را بی‌غم نفس نمی‌ کشم و جای عیب نیست گر دُرد کش به لای برآرد شراب را از سوختن منال چو بردی … ادامه

زود به کردم منِ بی ‌صبر، داغ خویش را

قدسی مشهدی- غزل شماره 1 زود به کردم منِ بی ­‌صبر، داغ خویش را اوّل شب می ‌کُشد مفلس، چراغ خویش را گر نباشد زخمِ شمشیرم حمایل، گو مباش هیکلِ تن کرده‌ ام چون لاله، داغ خویش را میگساران دیگر و خونابه­‌ نوشان دیگرند بر حریفان زان نپیمایم ایاغ خویش را حیرتی دارم که در … ادامه