فکنده از نظری دیدۀ حسود مرا
قدسی مشهدی- غزل شماره 16 فکنده از نظری دیدۀ حسود مرا ز خویش کرده جدا آتشی چو دود مرا غرورِ کعبه روانم دلیلِ بتکده شد وگرنه تابِ فراق حرم نبود مرا روا مدار که گردد مزیدِ خواهشِ غیر نوازشِ ستمی کز تو چشم بود مرا ز سیرِ گلشن وصلت چه طرف بربستم؟ به غیر از … ادامه



