گشادی طرّه و مشک ختن سوخت
قدسی مشهدی- غزل شماره 88 گشادی طرّه و مشک ختن سوخت نقاب از رخ فکندیّ و چمن سوخت اسیران غمت را آتش عشق چو تار شمع، در یک پیرهن سوخت نشستی با رقیب و من کبابم زدی آتش به غیر و جان من سوخت نگشتم آشنای کس ز مهرت مرا داغِ غریبی در وطن سوخت … ادامه



