به گریۀ سحر و آهِ شب، دلم شادست
قدسی مشهدی- غزل شماره 76 به گریۀ سحر و آهِ شب، دلم شادست چو گل که تازه ز آب و شکفته از بادست فسردگی به دل بوالهوس میاموزید که مرده در روشِ آرمیدن استاد است خیالِ زلف تو ننشسته هرگز از پرواز مگو که مرغِ هوایی ز قید آزاد است چو ترکش تو ز پیکان … ادامه



