ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات قدسی - صفحه 33 از 39 - ادبستان شعر پارسی

به گریۀ سحر و آهِ شب، دلم شادست

قدسی مشهدی- غزل شماره 76  به گریۀ سحر و آهِ شب، دلم شادست چو گل که تازه ز آب و شکفته از بادست فسردگی به دل بوالهوس میاموزید که مرده در روشِ آرمیدن استاد است خیالِ زلف تو ننشسته هرگز از پرواز مگو که مرغِ هوایی ز قید آزاد است چو ترکش تو ز پیکان … ادامه

از زبان من غرض گو گرنه حرفی تازه بست

قدسی مشهدی- غزل شماره 75 از زبان من غرض گو گرنه حرفی تازه بست یار اوراقِ تغافل را چرا شیرازه بست؟ ای که گویی نیست با معشوق، کاری عشق را محمل لیلی که غیر از عشق بر جمّازه بست؟ در تماشای در و دیوارِ کوی ساقیان دیده چون خورشید نتواند لب از خمیازه بست عالم … ادامه

مرو ز دیده که جامِ جهان‌نما اینجاست

قدسی مشهدی- غزل شماره 74 مرو ز دیده که جامِ جهان‌نما اینجاست قدم برون مگذار از دلم که جا اینجاست نسیم کوی تو یاد آردم ز نکهت گل نمی‌روم ز چمن، بوی آشنا اینجاست زهی سراغِ پریشانِ دوست کز هر سو رسد به گوش صدایی که نقش پا اینجاست برون نمی‌رود آشوب و فتنه از … ادامه

فتنه‌جویی ز بت خویش مرا باور نیست

قدسی مشهدی- غزل شماره 73 فتنه‌جویی ز بت خویش مرا باور نیست گر دمی بر سر نازست، دمی دیگر نیست شکوه از خامی عاشق نکند معشوقی حسن از عشق در آیین وفا کمتر نیست بهر ظرفی که ندارم، چه کشم رنجِ خمار؟ شیشه را بر لب خود گیرم اگر ساغر نیست سینه سوراخ شد از … ادامه

ای دل، می امّیدْ دگر بر تو حرام است

قدسی مشهدی- غزل شماره 72 ای دل، می امّیدْ دگر بر تو حرام است کم‌ حوصله‌ای، خون جگر بر تو حرام است نه رنگِ وفاداری و نه بوی محبّت در پرده شو ای گل، که نظر بر تو حرام است ای گردش افلاک، به صبحی نرسیدی گویا شب مایی که سحر بر تو حرام است … ادامه

از خارخارِ وصل گلم دل فگار نیست

قدسی مشهدی- غزل شماره 71 از خارخارِ وصل گلم دل فگار نیست محرومی‌ام گلی‌است کش آسیبِ خار نیست بی‌بهره نیست چشمِ هوس هم ز نورِ حسن آیینه را به روی بد و نیک کار نیست خورشید هیچکاره بوَد در دیار تو این عرصه بیشْ جلوه‌گه یک سوار نیست چون آفتاب با همه صافم ز دوستی … ادامه

چشم عیبت چو نباشد گل و خاشاک یکی‌ست

قدسی مشهدی- غزل شماره 70 چشم عیبت چو نباشد گل و خاشاک یکی‌ست پاک‌ بین را همه جانب نظر پاک یکی‌ست عالمی قربِ غمت یافته، امّا نه چو من کُشته بسیار، ولی بستۀ فتراک یکی‌ست زخم شمشیرِ بلا بر سر هم می‌آید خورده صد تیغ مرا بر جگر و چاک یکی‌ست قرب و بُعدم نشود … ادامه

زاهد ز منع تو دل صد بینوا شکست

قدسی مشهدی- غزل شماره 69 زاهد ز منع تو دل صد بینوا شکست خون پیاله ریختی و رنگ ما شکست آگه نیَم که سنگ کجا خورده شیشه‌ام دانم که دل شکسته، ندانم کجا شکست؟ امشب که بود نکهت پیراهن امید طالع نگر که خار به پای صبا شکست دامن‌ کشان گذشتی و صد جیب پاره … ادامه

آسمان پوشیده نیلی، جان من غمناک چیست؟

قدسی مشهدی- غزل شماره 68  آسمان پوشیده نیلی، جان من غمناک چیست؟ دیگری دارد مصیبت، بر سر من خاک چیست؟ هر طرف هست آرزویی در دل صد پاره‌ام در میان لاله و گل اینقَدَر خاشاک چیست؟ بر شهید دیگری تیغ‌ آزمودن خوب نیست عشقْ ما را بس بوَد، بی‌مهری افلاک چیست؟ سنبل و گل پرده … ادامه

عافیت سینه‌خراش جگر ریش من است

قدسی مشهدی- غزل شماره 67 عافیت سینه‌خراش جگر ریش من است نیکخواهم بود آن ‌کس که بداندیش من است نه ره کعبه بریدم، نه در دیر زدم مرغ نگذشته ازین راه که در پیش من است نسبتم نیست به اربابِ تعلّق ز جنون هرکه بیگانه شود از دو جهان، خویش من است رو به سوی … ادامه

گشته پنهان از نظر آن‌ کس که صیّاد من است

قدسی مشهدی- غزل شماره 66  گشته پنهان از نظر آن‌ کس که صیّاد من است عالمی را برده از یاد آنکه در یاد من است هر که رُفت از دل غباری، بر دلم آمد نشست هرکجا گم شد غمی، در محنت‌آباد من است ناله‌ای کردم، برآمد شیون از صحن چمن گرمی عشق گل و بلبل … ادامه

گذشت فصلِ گل و رغبت چمن باقی‌ست

قدسی مشهدی- غزل شماره 65  گذشت فصلِ گل و رغبت چمن باقی‌ست وداع کرد شراب و خمار من باقی‌ست برای جیب دریدن عزیز دارم دست اگرچه پیرهنم پاره شد، کفن باقی‌ست ترا گمان که سخن شد تمام و نشنیدی سخن نمی‌شنوی، ورنه صد سخن باقی‌ست کفایت است دلیل بقای ناز و نیاز فسانه‌ای که ز … ادامه