ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات عبید - صفحه 7 از 9 - ادبستان شعر پارسی

دلم ز عشق تبرا نمی تواند کرد

عبید زاکانی – غزل شماره 34 دلم ز عشق تبرا نمی تواند کرد صبوری از رخ زیبا نمی تواند کرد غم از درون دل من برون نمی آید که ترک مسکن و ماوی نمی تواند کرد به روی خوب مرا دیده روشنست ولی به هیچ وجه مهیا نمی تواند کرد برفت دوش خیالش ز چشم … ادامه

نسیم خاک مصلی و آب رکن آباد

عبید زاکانی – غزل شماره 33 نسیم خاک مصلی و آب رکن آباد غریب را وطن خویش می برد از یاد زهی خجسته مقامی و جانفزا ملکی که باد خطه ی عالیش تا ابد آباد به هر طرف که روی نغمه میکند بلبل به هر چمن که رسی جلوه میکند شمشاد به هر که درنگری … ادامه

دردا که درد ما به دوایی نمی رسد

عبید زاکانی – غزل شماره 32 دردا که درد ما به دوایی نمی رسد وین کار ما به برگ و نوایی نمی رسد در کاروان غم چو جرس ناله می کنم در گوش ما چو بانگ درایی نمی رسد راهی که می رویم به پایان نمی بریم جهدی که می کنیم به جایی نمی رسد … ادامه

ز من مپرس که بر من چه حال میگذرد

عبید زاکانی – غزل شماره 31 ز من مپرس که بر من چه حال میگذرد چو روز وصل توام در خیال میگذرد جهان برابر چشمم سیاه میگردد چو در ضمیر من آن زلف و خال میگذرد اگر هلاک خودم آرزوست منع مکن مرا که عمر چنین در ملال میگذرد خیال مهر تو در چشم هر … ادامه

دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود

عبید زاکانی – غزل شماره 30 دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود دودم ز سینه راه ثریا گرفته بود جان را ز روی لعل تو در تنگ آمده دل را ز شوق زلف تو سودا گرفته بود میدید شمع در من و میسوخت تا به روز زآن آتشی که در من شیدا گرفته بود … ادامه

نه به ز شیوه ی مستان طریق و رایی هست

عبید زاکانی – غزل شماره 29 نه به ز شیوه ی مستان طریق و رایی هست نه به ز کوی مغان گوشه ای و جایی هست دلم به میکده زان میکشد که رندان را کدورتی نه و با یکدیگر صفایی هست ز کنج صومعه از بهر آن گریزانم که در حوالی آن بوریا ریایی هست … ادامه

سر نخوانیم که سودا زده ی مویی نیست

عبید زاکانی – غزل شماره 28 سر نخوانیم که سودا زده ی مویی نیست آدمی نیست که مجنون پری رویی نیست هرگز از بند و غم آزاد نگردد آن دل که گرفتار کمند سر گیسویی نیست قبله ام روی بتانست و وطن کوی مغان به از این قبله ام و خوشتر از این کویی نیست … ادامه

بیش از این برگ فراق رخ جانانم نیست

عبید زاکانی – غزل شماره 27 بیش از این برگ فراق رخ جانانم نیست بیش از این قوت سرپنجه ی هجرانم نیست کرده ام عزم سفر بو که میسر گردد میکنم فکر و جز این چاره و درمانم نیست روی در کعبه ی جان کرده به سر می پویم غمی از بادیه و خار مغیلانم … ادامه

دلی که بسته ی زنجیر زلف یاری نیست

عبید زاکانی – غزل شماره 26 دلی که بسته ی زنجیر زلف یاری نیست به پیش اهل نظر هیچش اعتباری نیست سری که نیست در او کارگاه سودایی به کارخانه ی عیشش سری و کاری نیست ز عقل برشکن و ذوق بیخودی دریاب که پیش زنده دلان عقل در شماری نیست ملامت من مسکین مکن … ادامه

در خانه تا قرابه ی ما پر شراب نیست

عبید زاکانی – غزل شماره 25 در خانه تا قرابه ی ما پر شراب نیست ما را قرار و راحت و آرام و خواب نیست در خلوتی که باده و ساقی و شاهد است حاجت به چنگ و بربط و نای و رباب نیست خوش کن به باده وقت حریفان که پیش ما عمری که … ادامه

هرگز دلم ز کوی تو جایی دگر نرفت

عبید زاکانی – غزل شماره 24 هرگز دلم ز کوی تو جایی دگر نرفت یک دم خیال روی توام از نظر نرفت جان رفت و اشتیاق تو از جان به در نشد سر رفت و آرزوی تو از سر به در نرفت هر کو قتیل عشق نشد چون به خاک رفت هم بی خبر بیامد … ادامه

حاصل ز زندگانی ما جز وبال نیست

عبید زاکانی – غزل شماره 23 حاصل ز زندگانی ما جز وبال نیست وز روزگار بهره به جز از ملال نیست نقش سه شش طلب مکن از کعبتین دهر کین نقش پنج روزه برون از خیال نیست چون منصب بزرگی و چون جاه و ملک و مال بی وصمت تزلزل و عیب و زوال نیست … ادامه