ناگاه هوش و صبر من آن دلربا ببرد
عبید زاکانی – غزل شماره 58 ناگاه هوش و صبر من آن دلربا ببرد چشمش به یک کرشمه دل از دست ما ببرد بنمود روی خوب و خجل کرد ماه را بگشاد زلف و رونق مشگ ختا ببرد تاراج کرد دین و دل از دست عاشقان سلطان نگر که مایه ی مشتی گدا ببرد جان … ادامه



