آمد سپه بهار و شد لشکر دی
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 17 آمد سپه بهار و شد لشکر دی بر شاخ نگر شکوفه چون افسر کی
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 17 آمد سپه بهار و شد لشکر دی بر شاخ نگر شکوفه چون افسر کی
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 16 سر قاتلی بنازم که ز کثرت ملایک به جنازه ی شهیدش نتوان نماز کردن
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 15 فریاد که غیرت نگذارد که چو فرهاد از بهر تسلی بتی از سنگ برآریم
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 14 چشم یک شهر شد از سوختن ما روشن سرمه را قدر شکستیم ز خاکستر خویش
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 13 چیست مرا نام، سگ کوی تو طوق من از حلقه ی گیسوی تو
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 12 میچکدم ز دیده خون وعده ی وصل یار کو؟ میتپدم به سینه دل طاقت انتظار کو؟
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 11 گر سلیمان بگذارد به سرم افسر خویش کو دماغی که برآرم ز گریبان سر خویش
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 10 به این ذوق گرفتاری که من دارم زهی حسرت که صیاد از کمین رفت و نیفتادیم در دامش
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 9 نگفتم غنچه ی دل هرگزم خندان نخواهد شد گلی کافسرد اگر خندان شود چندان نخواهد شد
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 8 در لجه ای که هیچ نشان از کران نبود در گل نشست کشتی ما و گران نبود
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 7 دلبر آن به که به آزار دلم شاد کند کعبه ویران کند و بتکده آباد کند
طبیب اصفهانی – مفردات شماره 6 تو که خفته ای به راحت دل تو خبر ندارد که شب دراز هجران ز قفا سحر ندارد