ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات طبیب - صفحه 4 از 14 - ادبستان شعر پارسی

نگارینا دل پر درد من بین

طبیب اصفهانی – غزل شماره 128 نگارینا دل پر درد من بین دل پر درد غم پرورد من بین سوارا در پی ات افتاده گردم نگاهی از قفا کن گرد من بین ره آوردم به جز دست تهی نیست کرم فرما و راه آورد من بین مرا در گوشه ی غم فرد بنگر نگارینا رقیبان … ادامه

نهانی رازهای دوستداران

طبیب اصفهانی – غزل شماره 127 نهانی رازهای دوستداران که می گوید به دشمن دوست، یاران؟ مسلمانان غم تنهاییم کشت خوش آن یاران خوشا آن روزگاران ندانستم چرا غافل گذشتند ازین فرخنده منزل آن سواران به منزل رفتگان را آگهی نیست ز حال پا به گل افتاده یاران به راحت خفتگان را هیچ غم نیست … ادامه

غافل مشو از حال من بی سر و سامان

طبیب اصفهانی – غزل شماره 126 غافل مشو از حال من بی سر و سامان من با تو چنانم که به ابسال سلامان اندیشه کن از خون من خسته مبادا آلوده به خونم شودت گوشه ی دامان عشاق به فرمان بتان چند نباشند همواره به فرمان شهانند غلامان عارض بودت ماه ولی ماه دو هفته … ادامه

بس که دیدم سست عهدی از تو دل برداشتم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 125 بس که دیدم سست عهدی از تو دل برداشتم از تو ای پیمان شکن امید دیگر داشتم داشتم امید وصل اکنون به هجران خوشدلم عاقبت بر دل نهادم آنچه در سر داشتم سرکشی ای شاخ گل از بلبل خود تا به چند کاشکی من آشیان بر شاخ دیگر داشتم … ادامه

به این خوشم که ز دردت به دیده خواب ندارم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 124 به این خوشم که ز دردت به دیده خواب ندارم ولی دریغ که دردم فزون و تاب ندارم رسیده ضعف به جایی مرا که از من خسته تو حال پرسی و من طاقت جواب ندارم نی ام غمین که فتادم ز پا غمم همه این است که می روی … ادامه

خاک درت به مژگان خوش آنکه رُفته باشم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 123 خاک درت به مژگان خوش آنکه رُفته باشم در زیر سر نهاده خشتی و خفته باشم خاص تو کرده ام دل کاوش کنش به مژگان در این خرابه گنجی شاید نهفته باشم عشق تو کردم اظهار شد رنجه طبع اغیار کی می توانم انکار حرفی که گفته باشم صد … ادامه

نیست مهر تو متاعی که به جان بفروشم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 122 نیست مهر تو متاعی که به جان بفروشم گرچه ارزان خرم این جنس و گران بفروشم منم آن قدرشناسی که اگر مهر تو را بفروشم به دو عالم به زیان بفروشم دلگران نیستم از درد غمت تا آسان اینچنین درد به درمان گران بفروشم ای دل از ما مطلب … ادامه

حکایت ها که بعد از من تو خواهی گفت با خاکم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 121 حکایت ها که بعد از من تو خواهی گفت با خاکم کنون تا زنده ام بینی بگو با جان غمناکم به راهت ای شکار افکن منم آن ناتوان صیدی که خونم را بحل سازم اگر بندی به فتراکم مبادا غافلم دانی که من از حسرت عشقت نه از هجر … ادامه

نمودی گاه زلف عنبرین گه خال مشگینم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 120 نمودی گاه زلف عنبرین گه خال مشگینم ندانستم که بیرون برد از کف دل، کدامینم گلی در گلبنم نشکفت و زین حسرت که غمگینم ولی در خون از آن غلتم که محروم است گلچینم چه شد از تلخی هجر تو جان دادم که از وصلت اگر خواهی، به تن … ادامه

آنکه پیوسته به رویت نگران است، منم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 119 آنکه پیوسته به رویت نگران است، منم وانکه حیران تو بیش از دگران است منم آنکه از کوی تو ای خانه برانداز امید بسته رخت سفر و دلنگران است منم نقد جان می دهم و جنس وفا می طلبم آن خریدار متاعی که گران است منم میگساران همه از … ادامه

چه خون ها در دل ایام کردیم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 118 چه خون ها در دل ایام کردیم که صبحی را به مستی شام کردیم چه می بود آنکه تا در جام کردیم وداع ننگ و ترک نام کردیم مسلمانان درین مدت چرا گوش به حرف زاهد خودکام کردیم شکایت نیست ما را هیچ از غیر که ما خود خویش … ادامه

خوش آن خلوت که چون آیی به روی غیر در بندم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 117 خوش آن خلوت که چون آیی به روی غیر در بندم تو بگشایی میان و من پی خدمت کمر بندم نگاری کز رخش یک لحظه نتوانم نظر بندم نمیدانم چسان از کوی او رخت سفر بندم چه طرفی زآشیان بستند مرغان تا درین گلشن روم من آشیان تازه ای … ادامه