نیست مهر تو متاعی که به جان بفروشم

طبیب اصفهانی – غزل شماره 122

نیست مهر تو متاعی که به جان بفروشم

گرچه ارزان خرم این جنس و گران بفروشم

منم آن قدرشناسی که اگر مهر تو را

بفروشم به دو عالم به زیان بفروشم

دلگران نیستم از درد غمت تا آسان

اینچنین درد به درمان گران بفروشم

ای دل از ما مطلب صبر که در رشته ی عشق

آشکارا خرم این جنس و نهان بفروشم

شادم از جور تو چندان که بدین دست تهی

گر فروشم به کسی دل نگران بفروشم

کارم افتاد به بیداری شب ها آن به

که به راحت طلبان خواب گران بفروشم

بس ملولم من ازین گفت و شنید آن بهتر

بخرم گوش گرانی و زبان بفروشم

مشو ای خواجه خریدار طبیبش که مراست

کی من این بنده ی شایسته گران بفروشم