ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات شمس مغربی - صفحه 16 از 17 - ادبستان شعر پارسی

جنبش جمله سوی اصل خودست

شمس مغربی – غزل شماره 20 جنبش جمله سوی اصل خودست چون یکی اصل جمله ی عددست چون ز یک، جز یکی نشد صادر پس یکی بیش نیست آنچه صدست نیک و بد، خوب و زشت و کهنه و نو در جهانیست کند رو عددست ورنه بیرون عالم عددی نی نو و نی کهن نه … ادامه

در هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیست

شمس مغربی – غزل شماره 19 در هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیست گر چه بسیارند انجم آفتابی بیش نیست گرچه برخیزد ز آب بحر موج بی شوار کثرت اندر موج باشد لیکن آبی بیش نیست چون خطایی کرد با خود گشت پیدا کاینات علت ایجاد عالم پس خطایی بیش نیست یک سخن پرسید از … ادامه

ای از دو جهان نهان عیان کیست

شمس مغربی – غزل شماره 18 ای از دو جهان نهان عیان کیست وی عین عیان پس این نهان کیست آنکس که به صد هزار صورت هر لحظه همی شود عیان کیست وانکس که به صد هزار جلوه بنمود جمال هر زمان کیست گویی که نهانم از دو عالم پیدا شده در یکان یکان کیست … ادامه

ای کائنات ذات تو را مظهر صفات

شمس مغربی – غزل شماره 17 ای کائنات ذات تو را مظهر صفات وی پیش اهل دیده صفات تو به ز ذات تا روی دلفریب تو آهنگ جلوه کرد شد جلوه گاه روی تو مجموع کاینات تا آفتاب حسن و جمالت ظهور کرد ظاهر شدند جمله ذرات ممکنات از بس که ابر فیض تو بارید … ادامه

ای صفاتت حجاب چهره ذات

شمس مغربی – غزل شماره 16 ای صفاتت حجاب چهره ذات ذات پاکت ظهور بخش صفات آفتاب رخت چو تابان گشت منهزم شد ز نور او ظلمات لب تو بر جهان مرده دمید نفسی زان نفس بیافت حیات آن جهان در خروش و جوش آمد پیش مهر رخ تو چون ذرات عالمی را چو نفی … ادامه

ای روی تو مهر و کون ذرات

شمس مغربی – غزل شماره 15 ای روی تو مهر و کون ذرات ذات تو برون ز نفی و اثبات ذرات کجا رسند در مهر ذرات کجا و مهر هیهات اسماء و صفات کون هر یک در ذات تو اند محو لذات نی اسم و نه نعت بود آنجا نی رسم و نه شکل و … ادامه

ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذات

شمس مغربی – غزل شماره 14 ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذات گنج ذاتت گشته مخفی ز طلسمات صفات هست عالم سر به سر نقش طلسم گنج تو از طلسم و نقش هرگز حل نگردد مشکلات ای صفاتت نقشبند کارگاه هردو کون سایه ی نور صفات توست نقش کاینات ظل نقش کاینات از نور … ادامه

چو تافت بر دل من پرتو جمال حبیب

شمس مغربی – غزل شماره 13 چو تافت بر دل من پرتو جمال حبیب بدید دیده جان حسن بر کمال حبیب چه التفات بلذات کائنات کند کسی که یافت دمی لذت وصال حبیب به دام و دانه ی عالم کجا فرود آید دلی که گشت گرفتار زلف و خال حبیب خیال ملک دو عالم نیاورد … ادامه

ای کرده تجلی رخت از دیده ی هر خوب

شمس مغربی – غزل شماره 12 ای کرده تجلی رخت از دیده ی هر خوب وی حسن و جمال همه خوبان به تو منسوب بر صفحه ی رخساره ی هر ماه پری روی حرفی دو سه از دفتر حسنت شده مکتوب محبوب ز هر روی به جز روی تو نبود خود نیست به هر وجد … ادامه

مرا که لعل لبت ساقی است و جام شراب

شمس مغربی – غزل شماره 11 مرا که لعل لبت ساقی است و جام شراب از آن دو نرگس مست توام مدام خراب مرا که زمزمه ی قول دوست در گوش است چه حاجت است به آواز چنگ عود و رباب فتاده بر رخ دلبر به طالع مسعود نخست چشم که بگشود چشم بخت از … ادامه

ای بلبل جان چونی اندر قفس تنها

شمس مغربی – غزل شماره 10 ای بلبل جان چونی اندر قفس تنها تا چند درین تنها مانی تو تن تنها ای بلبل خوش الحان زان گلشن و زان بستان چون بود که افتادی ناگاه به کلنجها گویی که فراموشت گردیده درین گلخن آن روضه و آن گلشن و آن سنبل و سوسن ها بشکن … ادامه

چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ما

شمس مغربی – غزل شماره 9 چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ما چه گنج بود که بنهاد یار در دل ما به دست خویش چهل صبح بامداد الست ندید تخم گلی تا نکشت در گل ما چه ماه بود که از آسمان فرود آمد نشست خوش متمکن به برج منزل ما ملک … ادامه