ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 15 از 37 - ادبستان شعر پارسی

تا کی ز تو من عذاب بینم

سنایی غزنوی – غزل شماره 267 تا کی ز تو من عذاب بینم گر صلح کنی صواب بینم شبگیر ز خواب سست خیزم آن شب که تو را به خواب بینم یاد تو خورم به ساتکینی جایی که شراب ناب بینم امشب چه بود که حاضر آیی تا من به شب آفتاب بینم تا کی … ادامه

بی تو ای آرام جانم زندگانی چون کنم

سنایی غزنوی – غزل شماره 266 بی تو ای آرام جانم زندگانی چون کنم چون تو پیش من نباشی شادمانی چون کنم هر زمان گویند دل در مهر دیگر یار بند پادشاهی کرده باشم پاسبانی چون کنم داشتی در بر مرا اکنون همان بر در زدی چون ز من سیر آمدی رفتم گرانی چون کنم … ادامه

ای مسلمانان ندانم چاره ی دل چون کنم

سنایی غزنوی – غزل شماره 265 ای مسلمانان ندانم چاره ی دل چون کنم یا مگر سودای عشق او ز سر بیرون کنم عاشقی را دوست دارم عاشقان را دوستر صدهزاران دل برای عاشقی پر خون کنم سوختم در عاشقی تا ساختم با عاشقان عاجزم در کار خود یارب ندانم چون کنم آتشی دارم درین … ادامه

روزی من آخر این دل و جان را خطر کنم

سنایی غزنوی – غزل شماره 264 روزی من آخر این دل و جان را خطر کنم گستاخ وار بر سر کویش گذر کنم لبیک عاشقی بزنم در میان کوه وز حال خویش عالمیان را خبر کنم جامه بدرم از وی و دعوی خون کنم شهری ازین خصومت زیر و زبر کنم یا تاج وصل بر … ادامه

بی تو یک روز بود نتوانم

سنایی غزنوی – غزل شماره 263 بی تو یک روز بود نتوانم بی تو یک شب غنود نتوانم یار جز تو گرفت نتوانم نام جز تو شنود نتوانم چون تو را درخور تو بستایم دیگران را ستود نتوانم کشت دیگر بتان ندارد بر کشت بی بر درود نتوانم گر بتان زمانه جمع شوند بر تو … ادامه

دگر بار ای مسلمانان ستمگر گشت جانانم

سنایی غزنوی – غزل شماره 262 دگر بار ای مسلمانان ستمگر گشت جانانم گهی رنجی نهد بر دل گهی بی جان کند جانم به درد دل شدم خرسند که جز او نیست دلبندم به رنج تن شدم راضی که جز او نیست جانانم به بازی گفتمش روزی که دل برکن کنون از من نبردست ای … ادامه

از عشق ندانم که کیم یا به که مانم

سنایی غزنوی – غزل شماره 261   از عشق ندانم که کیم یا به که مانم شوریده تنم عاشق و سرمست و جوانم از بهر طلب کردن آن یار جفاجوی دل سوخته پوینده شب و روز دوانم با کس نتوانم که بگویم غم عشقش نه نیز کسی داند این راز نهانم ده سال فزونست که … ادامه

هر گه که به تو در نگرم خیره بمانم

سنایی غزنوی – غزل شماره 260 هر گه که به تو در نگرم خیره بمانم من روی تو را ای بت مانند ندانم هر گه که برآیی به سر کو به تماشا خواهم که دل و دیده و جان بر تو فشانم هجرانت دمار از من بیچاره برآورد گر دست نگیری تو مرا زنده نمانم … ادامه

تا شیفته ی عارض گلرنگ فلانم

سنایی غزنوی – غزل شماره 259 تا شیفته ی عارض گلرنگ فلانم از درد خمیده چو سر چنگ فلانم تنگست جهان بر من بیچاره ی غمگین تا عاشق چشم و دهن تنگ فلانم گه جنگ کند با من و گه صلح کند باز من فتنه بر آن صلح و بر آن جنگ فلانم بسیار بدیدم … ادامه

به صفت گر چه نقش بی جانم

سنایی غزنوی – غزل شماره 258 به صفت گر چه نقش بی جانم به نگاری و عاشقی مانم گه چو عشاق جفت صد ماتم گه چو معشوق جفت صد جانم به دورنگم چو روی و موی نگار زانکه هم کفرم و هم ایمانم گر به شکلم نگه کنی اینم ور به خطم نگه کنی آنم … ادامه

آمد بر من جهان و جانم

سنایی غزنوی – غزل شماره 257 آمد بر من جهان و جانم انس دل و راحت روانم برخاستمش به بر گرفتم بفزود هزار جان به جانم از قد بلند و زلف پشتش گفتم که مگر به آسمانم چون سر بنهاد در کنارم رفت از بر من جهان و جانم فریاد مرا ز بانگ موذن من … ادامه

ای دیدن تو حیات جانم

سنایی غزنوی – غزل شماره 256 ای دیدن تو حیات جانم نادیدنت آفت روانم دل سوخته ای به آتش عشق بفروز به نور وصل جانم بی‌عشق وصال تو نباشد جز نام ز عیش بر زبانم اکنون که دلم ربودی از من بی روی تو بود چون توانم دردیست مرا درین دل از عشق درمانش جز … ادامه