تحمل کن ای ناتوان از قوی
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 30 تحمل کن ای ناتوان از قوی که روزی تواناتر از وی شوی به همت برآر از ستیهنده شور که بازوی همت بِه از دست زور لب خشک مظلوم را گو بخند که دندان ظالم بخواهند کند
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 30 تحمل کن ای ناتوان از قوی که روزی تواناتر از وی شوی به همت برآر از ستیهنده شور که بازوی همت بِه از دست زور لب خشک مظلوم را گو بخند که دندان ظالم بخواهند کند
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 29 مها زورمندی مکن با کهان که بر یک نمط مینماند جهان سر پنجه ی ناتوان بر مپیچ که گر دست یابد برآیی به هیچ عدو را به کوچک نباید شمرد که کوه کلان دیدم از سنگ خرد نبینی که چون با هم آیند مور … ادامه
سعدی-بوستان-باب اول در علم و تدبیر و رای شماره 28 خردمند مردی در اقصای شام گرفت از جهان کنج غاری مُقام به صبرش در آن کنج تاریک جای به گنج قناعت فرو رفته پای شنیدم که نامش خدا دوست بود مَلَک سیرتی ، آدمی پوست بود بزرگان نهادند سر بر درش که در مینیامد … ادامه
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 27 شنیدم که بگریست سلطان روم برِ نیکمردی ز اهل علوم که پایابم از دست دشمن نماند جز این قلعه و شهر با من نماند بسی جهد کردم که فرزند من پس از من بود سرور انجمن کنون دشمن بدگهر دست یافت سر دست مردی … ادامه
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 26 در اخبار شاهان پیشینه هست که چون تُکله بر تخت زنگی نشست به دورانش از کس نیازرد کس سبق برد اگر خود همین بود و بس چنین گفت یک ره به صاحبدلی : که عمرم به سر رفت بی حاصلی بخواهم به کنج عبادت … ادامه
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 25 اگر خوش بخسبد مَلک بر سریر نپندارم آسوده خسبد فقیر وگر زنده دارد شب دیر باز بخسبند مردم به آرام و ناز بحمدالله این سیرت و راه راست اتابک ابوبکر بن سعد راست کس از فتنه در پارس دیگر نشان نبیند مگر قامت مهوشان … ادامه
سعدی-بوستان-باب اول در علم و رای و تدبیر شماره 24 یکی از بزرگان اهل تمیز حکایت کند ز ابنِ عبدالعزیز که بودش نگینی در انگشتری فرو مانده در قیمتش جوهری به شب گفتی از جرم گیتی فروز دری بود از روشنایی چو روز قضا را درآمد یکی خشک سال که شد بدر سیمای مردم … ادامه
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 23 نخواهی که باشد دلت دردمند دل دردمندان برآور ز بند پریشانیِ خاطرِ دادخواه براندازد از مملکت پادشاه تو خفته خنک در حرم نیم روز غریب از برون گو به گرما بسوز ستاننده ی داد آن کس خداست که نتواند از پادشه دادخواست … ادامه
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 22 خبر یافت گردنکشی در عراق که میگفت مسکینی از زیر طاق تو هم بر دری هستی امیدوار پس امید بر در نشینان برآر
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 21 تو کی بشنوی ناله ی دادخواه به کیوان برت کله ی خوابگاه ؟ چنان خسب ، کآید فغانت به گوش اگر دادخواهی برآرد خروش که نالد ز ظالم که در دور توست که هر جور کاو میکند ، جور توست نه سگ دامن کاروانی … ادامه
سعدی – بوستان – باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 20 شنیدم که دارای فرخ تبار ز لشکر جدا ماند روز شکار دوان آمدش گلهبانی به پیش به دل گفت دارای فرخنده کیش : مگر دشمن است این که آمد به جنگ ز دورش بدوزم به تیر خدنگ کمان کیانی به … ادامه
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 19 چو بر دشمنی باشدت دسترس مرنجانش ، کو را همین غصه بس عدو زنده سرگشته پیرامُنت به از خون او کشته در گردنت