ورود / عضویت



بایگانی‌های باب اول در عدل و تدبیر و رای - صفحه 5 از 6 - ادبستان شعر پارسی

چو شاید گرفتن به نرمی دیار

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 18   چو شاید گرفتن به نرمی دیار به پیکار ، خون از مشامی میار به مردی که مُلک سراسر زمین نیرزد که خونی چکد بر زمین شنیدم که جمشید فرخ سرشت به سرچشمه‌ای بر به سنگی نوشت بر این چشمه چون ما بسی دم زدند … ادامه

سپاهی که خوشدل نباشد ز شاه

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 17   سپاهی که خوشدل نباشد ز شاه ندارد حدود ولایت نگاه چو دشمن خر روستایی برد مَلک باج و دَه یک چرا می‌خورد ؟ مخالف خرش برد و سلطان خراج چه اقبال مانَد در آن تخت و تاج ؟ رعیت درخت است اگر پروری به … ادامه

شنیدم که فرماندهی دادگر

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 16 شنیدم که فرماندهی دادگر قبا داشتی هر دو روی آستر یکی گفتش ای خسرو نیکروز ز دیبای چینی قبایی بدوز بگفت : این قدر ستر و آسایش است وز این بگذری زیب و آرایش است نه از بهر آن می‌ستانم خراج که زینت کنم بر … ادامه

چو بازارگان در دیارت بمُرد

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 15   چو بازارگان در دیارت بمُرد به مالش خساست بود دستبرد کز آن پس که بر وی بگریند زار به هم باز گویند خویش و تبار که مسکین در اقلیم غربت بمُرد متاعی کز او ماند ، ظالم ببرد بیندیش از آن طفلک بی پدر … ادامه

نه بر حکم شرع آب خوردن خطاست

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 12 نه بر حکم شرع آب خوردن خطاست وگر خون به فتوی بریزی رواست که را شرع فتوی دهد بر هلاک الا تا نداری ز کشتنش باک وگر دانی اندر تبارش کسان بر ایشان ببخشای و راحت رسان گنه بود مرد ستمکاره را چه تاوان زن … ادامه

صواب است پیش از کُشش ، بند کرد

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 11   صواب است پیش از کُشش ، بند کرد که نتوان سرِ کُشته پیوند کرد خداوند فرمان و رای و شکوه ز غوغای مردم نگردد ستوه سرِ پر غرور از تحمل تهی حرامش بود تاج شاهنشهی نگویم چو جنگ آوری پای دار چو خشم آیدت … ادامه

ز دریای عمان برآمد کسی

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 10   ز دریای عمان برآمد کسی سفر کرده هامون و دریا بسی عرب دیده و ترک و تاجیک و روم ز هر جنس در نفس پاکش علوم جهان گشته و دانش اندوخته سفر کرده و صحبت آموخته به هیکل قوی چون تناور درخت ولیکن فرو … ادامه

به سمع رضا مشنو ایذای کس

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 9   به سمع رضا مشنو ایذای کس وگر گفته آید ، به غورش برس گنهکار را عذر نسیان بنه چو زنهار خواهند ، زنهار ده گر آید گنهکاری اندر پناه نه شرط است کشتن به اول گناه چو باری بگفتند و نشنید پند بده گوشمالش … ادامه

چو خواهی که نامت بود جاودان

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 8   چو خواهی که نامت بود جاودان مکن نام نیک بزرگان نهان همین نقش برخوان پس از عهد خویش که دیدی پس از عهد شاهان پیش همین کام و ناز و طرب داشتند به آخر برفتند و بگذاشتند یکی نام نیکو ببُرد از جهان یکی … ادامه

یکی را که معزول کردی ز جاه

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 7   یکی را که معزول کردی ز جاه چو چندی برآید ببخشش گناه برآوردنِ کامِ امیدوار به از قید بندی شکستن هزار نویسنده را گر ستون عمل بیفتد ، نبرّد طناب امل به فرمانبران بر ، شهِ دادگر پدروار خشم آورد بر پسر گهش می‌زند … ادامه