ورود / عضویت



بایگانی‌های باب اول در عدل و تدبیر و رای - ادبستان شعر پارسی

به تدبیرِ جنگِ بداندیش کوش

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 66   به تدبیرِ جنگِ بداندیش کوش مصالح بیندیش و نیت بپوش منه در میان راز با هر کسی که جاسوس هم کاسه دیدم بسی سکندر که با شرقیان حرب داشت درِ خیمه گویند در غرب داشت چو بهمن به زاولستان خواست شد چپ آوازه افکند … ادامه

چو بر کندی از دست دشمن دیار

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 65   چو بر کندی از دست دشمن دیار رعیت ، به سامان تر از وی بدار که گر باز کوبد درِ کارزار برآرند عام از دماغش دمار وگر شهریان را رسانی گزند درِ شهر بر روی دشمن مبند مگو دشمن تیغزن بر در است که … ادامه

سپاهی که عاصی شود در امیر

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 63   سپاهی که عاصی شود در امیر ورا تا توانی به خدمت مگیر ندانست سالار خود را سپاس تو را هم ندارد ، ز غدرش هراس به سوگند و عهد استوارش مدار نگهبانِ پنهان بر او برگمار نو آموز را ریسمان کن دراز نه بگسل … ادامه

گرت خویش دشمن شود دوستدار

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 62   گرت خویش دشمن شود دوستدار ز تلبیسش ایمن مشو زینهار که گردد درونش به کین تو ریش چو یاد آیدش مهر پیوند خویش بد اندیش را لفظ شیرین مبین که ممکن بود زهر در انگبین کسی جان از آسیب دشمن ببرد که مر دوستان … ادامه

چو شمشیر پیکار برداشتی

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 61   چو شمشیر پیکار برداشتی نگه دار پنهان ره آشتی که لشکر شکوفانِ مِغفر شکاف نهان صلح جستند و پیدا مصاف دل مرد میدان ، نهانی بجوی که باشد که در پایت افتد چو گوی چو سالاری از دشمن افتد به چنگ به کشتن درش … ادامه

میان دو بدخواهِ کوتاه دست

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 60   میان دو بدخواهِ کوتاه دست نه فرزانگی باشد ایمن نشست که گر هر دو باهم سگالند راز شود دست کوتاه ایشان دراز یکی را به نیرنگ مشغول دار دگر را برآور ز هستی دمار اگر دشمنی پیش گیرد ستیز به شمشیر تدبیر خونش بریز … ادامه

نگویم ز جنگِ بد اندیش ترس

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 59   نگویم ز جنگِ بد اندیش ترس در آوازه ی صلح از او بیش ترس بسا کس به روز آیت صلح خواند چو شب شد سپه بر سر خفته راند زره پوش خسبند مرد اوژَنان که بستر بود خوابگاه زنان به خیمه درون ، مرد … ادامه

دو تن ، پرور ای شاه کشور گشای

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 58   دو تن ، پرور ای شاه کشور گشای یکی اهل رزم و دگر اهل رای ز نام آوران گوی دولت برند که دانا و شمشیرزن پرورند هر آن کو قلم را نورزید و تیغ بر او گر بمیرد ، مگو ای دریغ قلمزن نکودار … ادامه

یکی را که دیدی تو در جنگ پشت

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 57   یکی را که دیدی تو در جنگ پشت بکش گر عدو در مصافش نکشت مُخنث بِه از مرد شمشیرزن که روز وَغا سر بتابد چو زن چه خوش گفت گرگین به فرزند خویش چو قربان پیکار بربست و کیش اگر چون زنان جست خواهی … ادامه

به پیکار دشمن ، دلیران فرست

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 56   به پیکار دشمن ، دلیران فرست هژبران ، به ناورد شیران فرست به رای جهاندیدگان کار کن که صید آزموده‌ است گرگ کهن مترس از جوانان شمشیر زن حذر کن ز پیران بسیار فن جوانان پیل افکن شیرگیر ندانند دستان روباه پیر خردمند باشد … ادامه

دلاور که باری تهور نمود

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 55   دلاور که باری تهور نمود بباید به مقدارش اندر فزود که بار دگر دل نهد بر هلاک ندارد ز پیکار یاجوج باک سپاهی در آسودگی خوش بدار که در حالتِ سختی آید به کار سپاهی که کارش نباشد به برگ چرا دل نهد روز … ادامه