ورود / عضویت



بایگانی‌های باب اول در عدل و تدبیر و رای - صفحه 2 از 6 - ادبستان شعر پارسی

بیندیش در قلب هیجا مفر

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 54   بیندیش در قلب هیجا مفر چه دانی که زانِ که باشد ظفر ؟ چو بینی که لشکر ز هم دست داد به تنها مده جان شیرین به باد اگر بر کناری ، به رفتن بکوش وگر در میان ، لبس دشمن بپوش وگر خود … ادامه

همی تا برآید به تدبیر کار

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 53   همی تا برآید به تدبیر کار مُدارای دشمن ، بِه از کارزار چو نتوان عدو را به قوت شکست به نعمت بباید در فتنه بست گر اندیشه باشد ز خصمت گزند به تعویذ احسان زبانش ببند عدو را به جای خَسَک ، زر بریز … ادامه

حکایت کنند از جفاگستری

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 52   حکایت کنند از جفاگستری که فرماندهی داشت بر کشوری در ایام او روز مردم چو شام شب از بیم او خواب مردم حرام همه روز نیکان از او در بلا به شب دست پاکان از او بر دعا گروهی برِ شیخ آن روزگار ز … ادامه

یکی مشتزن ، بخت و روزی نداشت

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 51   یکی مشتزن ، بخت و روزی نداشت نه اسباب شامش مهیا نه چاشت ز جور شکم گل کشیدی به پشت که روزی محال است خوردن به مشت مدام از پریشانی روزگار دلش حسرت آورد و تن سوگوار گهش جنگ با عالم خیره‌کش گه از … ادامه

شنیدم که از نیکمردی فقیر

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 50     شنیدم که از نیکمردی فقیر دل آزرده شد پادشاهی کبیر مگر بر زبانش حقی رفته بود ز گردنکشی بر وی آشفته بود به زندان فرستادش از بارگاه که زورآزمای است بازوی جاه ز یاران کسی گفتش اندر نهفت : مصالح نبود این سخن … ادامه

چو دور خلافت به مامون رسید

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 49   چو دور خلافت به مامون رسید یکی ماه پیکر کنیزک خرید به چهر آفتابی ، به تن گلبنی به عقل خردمند بازی کنی به خون عزیزان فرو برده چنگ سر انگشتها کرده عناب رنگ بر ابروی عابد فریبش خضاب چو قوس قزح بود بر … ادامه

شنیدم که از پادشاهان غور

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 48   شنیدم که از پادشاهان غور یکی پادشه ، خر گرفتی به زور خران زیر بار گران بی علف به روزی دو ، مسکین شدندی تلف چو منعم کند سفله را ، روزگار نهد بر دل تنگ درویش ، بار چو بام بلندش بود خودپرست … ادامه

چو الب ارسلان جان به جانبخش داد

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 47   چو الب ارسلان جان به جانبخش داد پسر تاج شاهی به سر برنهاد به تربت سپردندش از تاجگاه نه جای نشستن بُد آماجگاه چنین گفت دیوانه‌ای هوشیار چو دیدش پسر روز دیگر سوار زهی مُلک و دوران سر در نشیب پدر رفت و پای … ادامه

قزل ارسلان قلعه‌ای سخت داشت

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 46   قزل ارسلان قلعه‌ای سخت داشت که گردن به الوند بر می‌فراشت نه اندیشه از کس نه حاجت به هیچ چو زلف عروسان رهش پیچ پیچ چنان نادر افتاده در روضه‌ای که بر لاجوردی طبق ، بیضه‌ای شنیدم که مردی مبارک حضور به نزدیک شاه … ادامه

شنیدم که در مصر میری اجل

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 45   شنیدم که در مصر میری اجل سپه تاخت بر روزگارش اجل جمالش برفت از رخ دلفروز چو خور زرد شد بس نمانَد ز روز گزیدند فرزانگان دست فوت که در طب ندیدند داروی موت همه تخت و مُلکی پذیرد زوال به جز ملک فرمانده … ادامه

جهان ای پسر مُلک جاوید نیست

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 44   جهان ای پسر مُلک جاوید نیست ز دنیا وفاداری امید نیست نه بر باد رفتی سحرگاه و شام سریر سلیمان علیه‌السلام به آخر ندیدی که بر باد رفت خنک آن که با دانش و داد رفت کسی زین میان گوی دولت ربود که در … ادامه

یکی را حکایت کنند از ملوک

سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای شماره 43   یکی را حکایت کنند از ملوک که بیماری رشته کردش چو دوک چنانش در انداخت ضعف جسد که می‌برد بر زیردستان حسد که شاه ار چه بر عرصه نام آور است چو ضعف آمد از بیدقی کمتر است ندیمی زمین مَلک بوسه داد که … ادامه