ابیات پراکنده رودکی

رودکی ابیات پراکنده شماره 129   عاجز شود از اشک و غریو من هر ابر بهارگاه بابختو  

رودکی ابیات پراکنده شماره 128   چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک ! نماند فزون تر ز سالی پرستو؟  

رودکی ابیات پراکنده شماره 127   آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم چون گرد به ماندستم تنها من و این باهو  

رودکی ابیات پراکنده شماره 126   چنان که خاک سرشتی به زیر خاک شوی نیات خاک و تو اندر میان خاک آگین  

رودکی ابیات پراکنده شماره 125   ازان کوزابری باز کردار کلفتش بسدین و تنش زرین  

رودکی ابیات پراکنده شماره 124   به چنگال قهر تو در، خصم بد دل بود همچو چرزی به چنگال شاهین  

رودکی ابیات پراکنده شماره 123   گیتیت چنین آید، گردنده بدین سان هم هم باد برین آید و هم باد فرودین  

رودکی ابیات پراکنده شماره 122   به سرو ماند، گر سو لاله دار بود به مورد ماند، گر مورد روید از نسرین  

رودکی ابیات پراکنده شماره 121   هر آن که خاتم مدح تو کرد در انگشت سر از دریچه ی رنگین برون کند زرین  

رودکی ابیات پراکنده شماره 120   گرفته روی دریا جمله کشتی‌های بر تو ز بهر مدح خواهانت زشروان تا به آبسکون  

رودکی ابیات پراکنده شماره 119   ای خریدار من ترا بدو چیز: به تن و جان و مهر داده ربون  

رودکی ابیات پراکنده شماره 118   تلخی و شیرینیش آمیخته است کس نخورد نوش و شکر با پیون