عاجز شود از اشک و غریو من ژانویه 17, 2020 از امین پیرانی رودکی ابیات پراکنده شماره 129 عاجز شود از اشک و غریو من هر ابر بهارگاه بابختو نوشته‌های مرتبطبس عزیزم، بس گرامی، شاد باشادامه نوشته »نیل دمنده تویی به گاه عطیتادامه نوشته »آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختمادامه نوشته »کافور تو با کوس شد و مشک همه ناکادامه نوشته »چه گر من همیشه ستا گوی باشمادامه نوشته »گر کند یاریی مرا به غم عشق آن صنمادامه نوشته »
