ورود / عضویت



بایگانی‌های ابیات پراکنده آذر - صفحه 4 از 7 - ادبستان شعر پارسی

من که نومیدی است مقصودم، به هر جا در زدم

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 42 من که نومیدی است مقصودم، به هر جا در زدم در چو نگشودند بر رویم، در دیگر زدم من در این گلشن به کام دل نکردم سیر گل زآشیان در دام افتادم چو بال و پر زدم بال پروازی ندارم گر رها گردم ز دام بس که از … ادامه

چو تاب صحبت غیرم نبود از انجمن رفتم

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 39 چو تاب صحبت غیرم نبود از انجمن رفتم کنون منشین و منشان غیر را با خود که من رفتم قفس را کاش صیاد من از شاخ گل آویزد که من بوی گلی نشنیده بودم کز چمن رفتم ز کویش آیم و از رشک شویم نقش پای خود مبادا … ادامه

ره عشقی که من در پیش دارم، نیست پایانش

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 36 ره عشقی که من در پیش دارم، نیست پایانش که گمگشته است در هر گام خضری در بیابانش به گردن گیرم از وی روز محشر خون خلقی را که ترسم دست غیری آشنا گردد به دامانش  

به من پیک صبا در پرده گوید کاش پیغامش

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 35 به من پیک صبا در پرده گوید کاش پیغامش که از غیرت دهم جان، بشنوم از غیر چون نامش خدا را، ای رقیب امشب ز افسونی که می دانی بگو، شاید بخوابم تا کنم با خویشتن رامش من از ذوق گرفتاری گشودم بال ور هر دم تو پنداری … ادامه

نباشد آگهی هرگز ز حال عاشق زارش

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 34 نباشد آگهی هرگز ز حال عاشق زارش مگر روزی که با همچون خودی افتد سر و کارش من آن مرغم که می بوسم خدنگش را و صیادم چنین داند که می خواهم برون آرم به منقارش