ورود / عضویت



بایگانی‌های ابیات پراکنده آذر - صفحه 5 از 7 - ادبستان شعر پارسی

بود کآن شخ کمان صیاد بیرون از کمین آید

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 28 بود کآن شخ کمان صیاد بیرون از کمین آید به خونریز اسیران آید و با تیغ کین آید کنم در خواب از افسانه ی خود خلق را هر شب که می ترسم ز بیداد تو سرها بر زمین آید چو تازد بر سر خاکم، سمند ناز می ترسم … ادامه

چند می گویی فلانی کی از اینجا می رود؟

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 26 چند می گویی فلانی کی از اینجا می رود؟ امشبی دیگر گر اینجا ماند، فردا می رود؟ غافلی از یار و در هر گوشه خوبان در کمین از دلم تا دست برداری به یغما می رود  

تو کای گل شرم می کردی ز روی باغبان خود

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 25 تو کای گل شرم می کردی ز روی باغبان خود کنون در هر سر بازار بشنو داستان خود اگر بی رحمی صیاد را دانستمی ز اول قدم ننهادمی هرگز برون از آشیان خود  

دعای بد به زبان هر شبت کنم در دل

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 21 دعای بد به زبان هر شبت کنم در دل سحر دعا کنمت، کان دعا اثر …….. (1) واژگان دشوار :1- این مصراع به همین صورت در نسخه مورد استفاده نوشته شده است.  با توجه به وزن شعر، واژه ای در پایان شعر بوده که از میان رفته است. … ادامه

از غمش شکوه نداریم، به این غم چه کنم؟

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 20 از غمش شکوه نداریم، به این غم چه کنم؟ که از او هر که کند شکوه ز ما می داند من که افتاده ام از یار جدا، حال مرا هر که از یار فتاده است جدا، می داند !