ورود / عضویت



بایگانی‌های ابیات پراکنده آذر - صفحه 7 از 7 - ادبستان شعر پارسی

چو زلف خویش بر هم زد به یک نظاره کارم را

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 4 چو زلف خویش بر هم زد به یک نظاره کارم را چو چشم خود سیه کرد از نگاهی روزگارم را مگر خود پیشتر با او بگویم حال زارم را که بعد از من کسی آگه نخواهد کرد یارم را  

گذارم سر به پا هر روز و هر شب پاسبانش را

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 3 گذارم سر به پا هر روز و هر شب پاسبانش را به این تقریب بوسم بلکه خاک آستانش را چو چشمم بر شهیدانش فتد در حشر آسایم چو ره گم کرده ای آذر که بیند کاروانش را  

نبینی هیچوقت جان سپردن سوی ما یارا

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 2 نبینی هیچوقت جان سپردن سوی ما یارا نداری تاب دیدن یا ز چشم افگنده ای ما را نسیمی در میان مصر و کنعان می کند جولان که رنگش توتیا بخشد سراسر خاک صحرا را اگر از مصر برخیزد کند یعقوب را بینا ور از کنعان دمد، روشن کند … ادامه