ورود / عضویت



بایگانی‌های حکایات آذر - صفحه 3 از 5 - ادبستان شعر پارسی

یکی تاجر از شهر خود شد روان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 35 یکی تاجر از شهر خود شد روان به سوی دگر شهر با کاروان خرش در میان گل از پا فتاد ز یاران خود خواجه تنها فتاد زدش بوسه بسیار بر دست و پای نشد راضی آن خر که خیزد ز جای چو شد خواجه از بردنش ناامید خر دیگر … ادامه

شنیدم ز شیبانیان غیور

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 34 شنیدم ز شیبانیان غیور مگر ارقم بن کلیب از غرور بشورید بر معن بن زایده زیان دید از آن کار بی فایده بیازید چون بر زبردست دست ز دست زبردست دستش شکست هنوز آتش کینشان بود گرم برافروخت رخسار ارقم ز شرم به تنهایی آمد به دربار معن که … ادامه

شنیدم دو کس با هم از دوستان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 33 شنیدم دو کس با هم از دوستان برفتند از ایران به هندوستان یکی پا چو مارش فرو شد به گنج یکی ماند در کنج محنت به رنج غنی بی وفا بود و مسکین غیور بریدند از یکدگر مار و مور ره صبحت شهر تاشان ببست فراخی دامان و تنگی … ادامه

دو زن داشت مردی دو مو، پیش ازین

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 32 دو زن داشت مردی دو مو، پیش ازین سواری دو اسب آمدش زیر زین یکی زآن دو پیر، آن دگر خردسال قد آن و ابروی این چون هلال یکی اژدهاوش، یکی مه جبین رخ آن و گیسوی این پر ز چین ز هر یک شبی مهد آراستی فزودیش این … ادامه

شنیدم یکی شاه آزاده بخت

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 31 شنیدم یکی شاه آزاده بخت که بود از پدر صاحب تاج و تخت خدیو خداترس درویش دوست که آرایش مغز کردی نه پوست به نزدیک ایوان یکی باغ داشت که فردوس را ساحتش داغ داشت در آن هیچ گردی نه غیر از سحاب در آن برگ زردی نه جز … ادامه

شنیدم برافروخت نیک اختری

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 30 شنیدم برافروخت نیک اختری شبستان ز خورشید رخ دختری بپرداخت چون حجله، در تنگ بست بتاراج گلزار بگشاد دست به امید گل، باغ را در گشاد به شوق گهر، گنج را سر گشاد نخستش یکی بوسه از لب گرفت پی سفتن لعل مثقب گرفت ز منقار بلبل گل آشفته … ادامه

یکی چنگ زن مطرب نغمه ساز

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 29 یکی چنگ زن مطرب نغمه ساز که نشناختش کس ز ناهید باز بهشتی ز سرو و گل آراسته گل تازه و سرو نوخاسته مه زهره آهنگ خورشید خد گل بلبل آواز شمشاد قد به پیراهن حلقش از نغمه خاک دل هر کس از زخمه اش زخمناک ازو دست افشان … ادامه

یکی روز شهزاده ای نوجوان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 28 یکی روز شهزاده ای نوجوان شکار افگنان شد به صحرا روان بناگه غزال فریبنده ای به فتراک شهزاده زیبنده ای گسست از کف صید بندان کمند عنان داده شهزاده از پی سمند به سرعت همی در نوردید راه در آن راه کافتاد دور از سپاه به باغی چو فردوس … ادامه

شنیدم یکی روز بر طرف دشت

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 27 شنیدم یکی روز بر طرف دشت جوانی به دهقان پیری گذشت که خوی از رخ افشاندش آفتاب همی کشت نخل و همی داد آب جوان را شگفت آمد از کار وی چنین گفت با پیر فرخنده پی که: اکنون از پیری ای نیکبخت همی لرزدت تن چو برگ درخت … ادامه

یکی روز رفتم به باغی ز کاخ

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 26 یکی روز رفتم به باغی ز کاخ که گل رخت بربسته بودش ز شاخ دلم سوخت بر بلبل تیره بخت که نالیدی از هجر گل بر درخت ندیدی چو روی گل اندر میان پریدن همی خواستی ز آشیان به آن بینوا گفتم: اینک هنوز نرفته است از رفتن گل … ادامه

شنیدم یکی شاه فیروزبخت

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 25 شنیدم یکی شاه فیروزبخت ز لعل و ز فیروزه اش تاج و تخت به سر چتر دولت برافراخته هما بر سرش سایه انداخته ز اسباب شاهی که آماده داشت جهان دیده دستوری آزاده داشت به هم دوست دستور و سالار مرز همان ذره پرور، همین مهرورز مگر خواجه ای … ادامه

چو مأمون خلافت گرفت از امین

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 24 چو مأمون خلافت گرفت از امین قوی شد ز تیغ یمانش یمین یکی گفتش از محرمان: ای امیر که روشن چو آیینه داری ضمیر فلان بنده کز جود دادیش مال ز سوء ادب بایدش گوشمال نباشد به شاه جهان این نهان که در بارگاه شهان جهان نهد پا چو … ادامه