ورود / عضویت



بایگانی‌های حکایات آذر - صفحه 5 از 5 - ادبستان شعر پارسی

یکی بتکده دیدم آنجا دگر

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 11 یکی بتکده دیدم آنجا دگر کزو شد جگرنات را خون جگر به یک سوی لات و به یک سو منات وز آن داغ بر سینه ی مؤمنات ز سیم و ز سیماب و ارزیز و زر ز مس، ز آهن و سرب، هر پیشه‌ور چو شیطان به اشکال روحانیان … ادامه

که هم مسجدی دیدم آنجا بدیع

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 10 که هم مسجدی دیدم آنجا بدیع فضایش وسیع و بنایش رفیع رواقش، چو بیت المقدس بلند مقیمش، همه قدسی ارجمند چو طرح بنا ریخته بانیش نهاده لقب کعبه ی ثانیش فرشته در آن، چون حمام حرم ز آواز پر، دیو را داده رم شب و روز آدینه روح و … ادامه

بناگه دمید از افق صبح عید

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 9 بناگه دمید از افق صبح عید در آن عرصه میخانه ای شد پدید گشاده چو دست کریمان درش به دست مه نو، کلید زرش در باز آن، بسته نادیده کس مگر در همه سال، سی روز و بس چو باز آمدی از دم می فروش شب عید خون سیاوش … ادامه

به جایش نباشد یکی مدرسه

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 8 به جایش نباشد یکی مدرسه که وارستی آنجا دل از وسوسه به هر حجره صندوقهای کتاب همه از فنون حکم انتخاب اشارات گو، صاحب هر درش شفا بخش، خدام دانشورش در آنجا اگر پا نهادی بلید در آنجا اگر جا گرفتی پلید زدی آن، دم از علم بوزرجمهر شدی … ادامه

پس آنجا یکی دیر دیدم رفیع

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 7 پس آنجا یکی دیر دیدم رفیع مصور در آن نقش های بدیع بلورین قنادیلش افزون ز حصر چو رخشان کواکب، درین هفت قصر در آن تحفه ی هفت اقلیم وقف گذشته شب آواز اسقف ز سقف ز رهبان و قسیس در وی هزار دل و تن، ز پرهیز زار … ادامه

دگرباره دیدم به جای کنشت

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 6 دگرباره دیدم به جای کنشت یکی خانقه، رشک قصر بهشت فضا دلگشا چون کف موسویش هوا جان فزا چون دم عیسویش همه آب از چشمه ی زمزمش همه خاک از پیکر آدمش ز جان و دل پاک، خشت و گلش خنک آنکه بودی در آن منزلش تو گویی که … ادامه

یک آتشکده دیدم افروخته

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 5 یک آتشکده دیدم افروخته همه آتش آن دل سوخته فلک خاسته دودی از روزنش براهیم و زردشت دامن زنش شرر جا به جا گشته پیدا ز دود چو رخشنده انجم ز چرخ کبود ز جوش گل و لاله بود آن کنشت بهشتی، اگر داشت آتش بهشت دعا را برآورده … ادامه

به جایش یکی باغ دیدم شگرف

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 4 به جایش یکی باغ دیدم شگرف که فردوس از نزهتش بسته طرف هوا، طاق سیمابی افراخته زمین، فرش زنگاری انداخته در آن باغبانان زرینه کفش به کف بیلشان کاویانی درفش ز هر سو خیابانی آراسته ز خار و خسش سبزه پیراسته هم اشجار آن را دم جبرئیل هم انهار … ادامه

کشاورزی از هر طرف دشت کاو

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 3 کشاورزی از هر طرف دشت کاو عیان گنج گاوانش از پای گاو پی دانه کشتن زمین می شکافت که گنجوری از خاک امین تر نیافت به آن کشته دادی از آن رود آب به زنگار تر ریختن سیم ناب بر آن سبزه کامد زبرجد نشان تو گفتی که شد … ادامه

یکی کوه دیدم هم از دست راست

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 2 یکی کوه دیدم هم از دست راست که از دامنش هر غباری که خاست برآراست گیسوی حور بهشت سر زلف غلمان به عنبر سرشت بدخشانه و بهرمان کان لعل به کانون خورشید افگنده نعل به پای گل و لاله اش سبزه فرش سر سبزه اش، سوده بر پای عرش … ادامه

شبی میگذشتم ز ویرانه ای

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 1 شبی میگذشتم ز ویرانه ای ز پا دیدم افتاده دیوانه ای نه دیوانه، فرزانه ای حق شناس چه دیو و چه دیوانه زو در هراس جهان گشته ای، خضرش از همرهان جهان دیده ای، بسته چشم از جهان نه جز ز آسمان، سایه ای بر سرش نه جز موی … ادامه