ورود / عضویت



بایگانی‌های حکایات آذر - ادبستان شعر پارسی

هست مروی در احادیث حسن

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 59 هست مروی در احادیث حسن از حسین بن علی، کان ممتحن در زمین کربلا میشد شهید در میان خاک و خون، خوش میتپید آمد از سلطان معشوقان ندا کای به راه دوست کرده جان فدا داده در راه وفا فرزند و زن کشته ی تیغ جفا، از عشق من … ادامه

ازین پیش چندی ز شاه جهان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 58 ازین پیش چندی ز شاه جهان یکی سفله شد عامل اصفهان چو سگ بر سر جیفه بس جنگ داشت دل خلق چون چشم خود تنگ داشت به حیلت، بد آموز مردم همه سیه، چون دلش، روز مردم همه نه مرد آگه از کید آن کهنه دزد نه زن واقف … ادامه

شنیدم یکی شهر معمور بود

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 57 شنیدم یکی شهر معمور بود که ابلیس از مردمش دور بود بمرد و زنش داده یزدان پاک دل و دیده و دست و دامان پاک هم از گرگ آسوده آنجا گله هم از دزد ایمن در آن قافله همه دستشان کوته از مال غیر همه پایشان سالک راه خیر … ادامه

جوانی زنی دید بر رخ نقاب

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 56 جوانی زنی دید بر رخ نقاب گمان برد در زیر ابر آفتاب زغن بود، طاووس پنداشتش هوای جوانی بر آن داشتش که از زاری و زر دلش کرد نرم ز کابین او انجمن ساخت گرم شب آورد سوی شبستان چراغ تو گفتی پر زاغ شد، چشم زاغ چو از … ادامه

شنیدم که مولای مردان علی

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 55 شنیدم که مولای مردان علی نبی را وصی و خدا را ولی ز مسجد یکی روز چون بازگشت به قصابی از دوستان برگذشت به او گفت قصاب کای قسوره بکشتم یکی نغز فربه بره بفرما از آن رطلی آرم تو را که از جان فزون دوست دارم تو را … ادامه

به فرمان حجاج شوریده بخت

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره  54 به فرمان حجاج شوریده بخت که بودش زبان تلخ و گفتار سخت نشاندند بر نطع فوجی اسیر بگفتش یکی زآن میان کای امیر یکی روز در مجلس راستان همی زد ز تو هر کسی داستان کسی خواست نامت به زشتی برد منت پرده نگذاشتم بردرد رهایی ده امروزم از … ادامه

شنیدم که بدخو زنی بد کنش

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 53 شنیدم که بدخو زنی بد کنش شبی کرد مر شوی را سرزنش که چند از تو منزل نسازم جدا چو هم قلتبان بینمت هم گدا از آن زن چو این سرزنش را شنفت به زیر لب آن مرد خندید و گفت که: آمد دو عیبم به چشمت عیان ولی … ادامه

شبی خوشتر از روز با دوستان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 52 شبی خوشتر از روز با دوستان هوای گلم برد تا بوستان به راحت دلم بود فارغ ز رنج گلم ساقی و بلبلم نغمه سنج به کف گل، به لب جام می داشتم ولی چشم اختر ز پی داشتم که از شب نرفته همان یک دو پاس غم شحنه افگند … ادامه

در ایام قطب زمان بایزید

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 51 در ایام قطب زمان بایزید که بودش یقین از گمان بر مزید یکی گفت با گبر آتشکده که: ای کشته ی کیشت آتش زده نه ای جغد، آهنگ ناخوش چرا؟ سمندر نه ای، شوق آتش چرا؟ بیا راه اسلامیان پیش گیر ببین کیش ما، ترک آن کیش گیر که … ادامه

شنیدم عضد خسرو دیلمی

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 50 شنیدم عضد خسرو دیلمی که هیچ از بزرگی نبودش کمی به شیراز آن خطه ی بی قرین که گلزار چین است و خلد برین چو زد تکیه بر مسند خسروی شده خسروان بر درش منزوی به شهر اندر آورد خیل و سپاه ز گرد سپاه آسمان شد سیاه سراسر … ادامه

جهانگردی از خیل کارآگهان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 49 جهانگردی از خیل کارآگهان سیاحت همی کرد گرد جهان ره افتادش، از انقلاب سپهر شبانگه به دریای مغرب چو مهر نظر افگنان شد به دریا کنار مگر عبرتی گیرد از روزگار به صیادی افتاد چشمش نخست که هر صید را کرده دامی درست همه ماهی تازه و نغز و … ادامه

شنیدم که: آزاده ای پاک زاد

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 48 شنیدم که: آزاده ای پاک زاد که والا گهر بود و عالی نژاد نظر کرد بر تخت گاه کیان به جای هما، بسته جغد آشیان چو آشفتگی دید در روزگار بلندی و پستیش بی اعتبار سحر خسروی دید بر روی تخت شبانگه به ویرانه ای برده رخت گدایی به … ادامه