ورود / عضویت



بایگانی‌های حکایات آذر - صفحه 4 از 5 - ادبستان شعر پارسی

درختی کهن بود در بیشه ای

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 23 درختی کهن بود در بیشه ای ندیده به تن زخمی از تیشه ای بلند و قوی پنجه، سخت و سطبر به دامانش آویخته دست ابر فراتر ز نه آسمان پایه اش فرو خفته خورشید در سایه اش ز هر مرغ کاندر جهان نام داشت به هر برگی از شاخش … ادامه

شنیدم، مگر زاهدی زرق کوش

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 22 شنیدم، مگر زاهدی زرق کوش دگر رند بیهوش پیمانه نوش برفتند با هم رهی بی خلاف به خم ریختند آب انگور صاف یکی سرکه میخواست، آن یک شراب ببین تا فلک زد چه نقشی بر آب؟ خم سرکه شد باده ای نغز و خوش خم باده شد سرکه ای … ادامه

کهن ابلهی، نقشکی تازه بست

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 21 کهن ابلهی، نقشکی تازه بست دو مصحف به یک جلد شیرازه بست یکی گفتش: ای سخره ی روزگار که بودت در این کار آموزگار؟ دو شه در یکی کشور، آشفتگی است دو جان در یکی پیکر، این عقل کیست؟ به پاسخ چنین گفت آن سست رای کز امنیت آمد … ادامه

شبانگاه برگشته بختی بخیل

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 19 شبانگاه برگشته بختی بخیل مگر شد به اختر شماری دخیل که دست من و دامنت از کرم ببین کی رود تیرگی ز اخترم؟ که عمری است زیر و زبر گشته ام ازین بخت برگشته، سرگشته ام کنم با تو این عهد ای آموزگار که گردد به کامم اگر روزگار … ادامه

امیری امارت خدا داده داشت

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 18 امیری امارت خدا داده داشت غلامی و فرزندی آزاده داشت شبی هر دو را در برابر نشاند ز درج لب اینگونه گوهر فشاند که: هر یک ازین روزگار دراز هوایی که دارید گویید باز که بینم شما را در اندیشه چیست؟ ز خونابه و می در این شیشه چیست؟ … ادامه

شنیدم یکی از ملوک کیان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 17 شنیدم یکی از ملوک کیان که از دولتش کس ندیدی زیان به یک گله، از عدل او گرگ و میش به یک چشمه، از داد او نوش و نیش یکی روز داد از کرم بار عام که مرغ دل مردم آرد به دام گرفتند بس ساقیان جام ها چو … ادامه

شنیدم که در عهد تیموریان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 16 شنیدم که در عهد تیموریان چو شد شاهرخ جانشین کیان نکودختری در سمرقند بود که با گل لبش در شکرخند بود گل سرو قد، ماه خورشید روی بت سیمتن، لعبت مشکبوی دو گیسو کمند و دو ابرو کمان دو چشمش دو مشکین غزال رمان سرافرازی شاخ شمشاد از او … ادامه

شنیدم که از گردش آسمان

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 15 شنیدم که از گردش آسمان به ملک یمن چون سهیل یمان همایون درختی به باغ کرم برآورده سر، برگ و بارش درم ندیدی کسی چین در ابروی او شکفته تر از روی او خوی او دل از هر چه جز جود وارسته داشت به مهمان نوازی میان بسته داشت … ادامه

شنیدم که در آفتاب تموز

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 14 شنیدم که در آفتاب تموز یکی روز کیخسرو نیک روز به سر، سایه ی کاویانی درفش ز پی، سیم ساقان زرینه کفش شکار افگنان شد به صحرا و کوه سران در رکابش همه هم گروه ز ترکش کشان، کبک و تیهو نماند ز آهو وشان، گور و آهو نماند … ادامه

چو محمود شه غازی غزنوی

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 13 چو محمود شه غازی غزنوی به چرخ کهن داد از اختر نوی فلک را چو کاری به کارش نبود به سر جز هوای شکارش نبود یکی روز کآمد ز صیاد مهر تهی از شکار کواکب سپهر امیران آخور، به فرمان شاه جنیبت کشیدند در پیش گاه شه از تخت … ادامه

پس از بتکده کآن زمین گشت قاع

آذر بیگدلی

آذر بیگدلی – حکایت شماره 12 پس از بتکده کآن زمین گشت قاع شد از فیض ارواح خیر البقاع از آن خاک، زد موج دریای نور مزاری عیان گشت چون بزم طور در آنجا جوانان و پیران پاک سپرده ز بس نقد جانها به خاک همه مرغ دل، پر زدی از هواش همه بوی جان، … ادامه