ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 16 از 79 - ادبستان شعر پارسی

فتاد این دل به دام پادشاهی

فتاد این دل به دام پادشاهی دو عالم را ز لطف او پناهی اگر لطفش نماید رخ به آتش ز آتش ها برون روید گیاهی چو بردابرد حسنش دید جانم برفت آن های و هویم ماند آهی اگر حسنش نماید بر سر خاک ز هر خاکی نماید قرص ماهی قیامت های آن چشم سیاهش بپوشانید … ادامه

عزیزی تو کریمی لطف داری

عزیزی تو کریمی لطف داری ولیکن دور شو چون هوشیاری نشاید عاشقان را هوشیاری ز هشیاران نیاید هیچ یاری مرا یکدم چو ساقی کم دهد می بگیرم دامن او را به زاری صراحی وار خون گریم به پیشش بجوشم همچو می در بی قراری که از اندیشه بیزارم بده می مرا تا کی به اندیشه … ادامه

ز شاه ماست ملک نامرادی

ز شاه ماست ملک نامرادی که او حق است احسان را و بادی گر احسان را زبان باشد بگردد به مدح و شکر او سی صد عیادی بدان سوی جهان گر گوش داری چه چاوشان که خوانندش منادی دهان آفرینش باز مانده از آن روزی که دیدندش به شادی همی گوید به عالم او به … ادامه

در آن کعبه که تو جان بخش حاجی

در آن کعبه که تو جان بخش حاجی زهی محتاج با اقبال راجی هر آن سر کو فرو ناید به کیوان ز روی فخر بر فرقش تو تاجی نهاده سر به تسلیم و اطاعت به پیشت از دل و جان هر لجاجی تویی نور جهان جان که نورت نه از خورشید ماهی و سراجی خداوند … ادامه

زهی دریا زهی بحر حیاتی

زهی دریا زهی بحر حیاتی زهی حسن و جمال و فر ذاتی ز تو جانم براتی خواست از رنج یکی شمعی فرستادش براتی ز تندی عشق او آهن چو موم است زهی عشق حرون تندحاتی ولیکن سر عشقش شکرستان ز نخلستان و جوهای فراتی شکر لب مه رخان جام بر کف تو می گو هر … ادامه

ز شمس الدین بیا باری تو ساقی

ز شمس الدین بیا باری تو ساقی بگردان جام چون ناری تو ساقی بکن بیدار از می عیش خفته بخوابان عقل بیداری تو ساقی ز جام شمس دین دوری بگشتی ببین در بحر انواری تو ساقی ز مستی بر میان بینی ز ناری ببند بند زناری تو ساقی بگیری دین آن می گردی مؤمن بیاری … ادامه

ز شمس الدین بود جان را شرابی

ز شمس الدین بود جان را شرابی کزو جانست سرمست خرابی کز آن مستی به دولتهای عالم نداند کان بود او را عذابی به پیش جان او طاوس دولت در آن مستی بود همچون ربایی بر اسب شمس دین جانم سواری گرفته بخت مرجان را رکابی شده حامل از آن می های صافی روانها بر … ادامه

ز شمس الدین ببین وصف خدایی

ز شمس الدین ببین وصف خدایی که می جوشد به دریای بقایی در آن دریا ز بس لطف و عجائب ضیاها کم کند در وی ضیایی ز بهر ناز کی جانها را بخارش می کند هر دم صبایی در آن باد صبا اجزای عاشق گشاده بین تو شهپر عطایی همی روید ز نقش خوب حوری … ادامه

ز شمس الدین یکی خنجر بیاری

ز شمس الدین یکی خنجر بیاری نشانی شان ز هر لشکر بیاری وگر نی مستی این فتنه ها را از آن جام می احمر بیاری از آن جامی که کار عاشقان را کند از حسن همچون زر بیاری از آن احمر شود هجران سیه رو برای آن سیه رو خر بیاری سیاهی بر سیاهی او … ادامه

ز شمس الدین دلا بس دور دوری

ز شمس الدین دلا بس دور دوری ز دوری گوی همچون نفخ صوری چو بودت می نگیرد در غم او تو دیوی گرچه خود مانند حوری ایا رخسار حسرت آر هر نور عنین باشم که من گویم که نوری ولیکن نو را چون رخ نمایی درون نورها تو عید و سوری ایا ای دل تو … ادامه

ز عشق شمس دین این طرفه بندی

ز عشق شمس دین این طرفه بندی کز آن بندم گشایش بود چندی پی بندش رسید این دل بقصری ندارم لایق قصرش کمندی ز بهر دفع چشم از حسن آن قصر درون مجمرم همچون سپندی درین سوزش مرا عشقست همدم بسوزش همچنانکه عود و قندی زمانی می دهد این عشق وعده زمانی صبر فرماید سپندی … ادامه

زهی خمخانه و ساقی زهی می

زهی خمخانه و ساقی زهی می زهی پیمانه و رطل پیاپی شرابی می خورد جانم ز جامی که هر دم می کند صد مرده را حی چه عشق است این چه دردست این چه سوز است چه سوز است این که می سوزد رگ و پی چه شاه ست اینچنین مهمان رسیده چه ماه ست … ادامه