ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 17 از 79 - ادبستان شعر پارسی

درین نه طاق مینا ای افندی

درین نه طاق مینا ای افندی تویی پنهان و پیدا ای افندی عجب جانی که دادی عاشقان را از آن صهبای حمرا ای افندی ز جام اولین مستی فزاید حریفان بقا را ای افندی چه جام آن جام کز یک جرعه او دو عالم گشته شیدا ای افندی زهی دستان سر جامی که مردم به … ادامه

خداوند شمس دین لطفی بکردی

خداوند شمس دین لطفی بکردی برآوردی ز بحر هجر گردی ز هر قطره از آن گرد لطیفش شدی روحانیی بس شیر مردی که از مردی حجبهای شما را مثال لقمه نانی بخوردی ز بعد آن حجاب نور دیدی از آن بر هم گذشتی همچو مردی رسیدی تا بساط صدر آن شه که آن را نیست … ادامه

خداوندا خداوند جهانی

خداوندا خداوند جهانی خداوند زمین و آسمانی خدای شرق و غرب و بر و بحری خدای فوق و تحت و انس و جانی منزه پادشاه بی نظیری خداوند مکان و لامکانی جهان اول نبود آخر تو بودی جهان آخر نماند تو بمانی نماند زنده در عالم خلایق تو حی لایموت جاودانی گهی آتش نهی در … ادامه

چو دلشادم به دلدار خدایی

چو دلشادم به دلدار خدایی خدایا تو نگهدار از جدایی بیا ای خواجه بنگر یار ما را چو از اصحاب و از یاران مایی بدان شرطی که با ما کژ نبازی وگر بازی تو با ما برنیایی دغایانی که با چشم چو پیلند سواری اسب فرهنگ و کیانی پیاده گشته و رخ زرد مانده ز … ادامه

چو جنگ عشق او بر ساخت سازی

چو جنگ عشق او بر ساخت سازی بگوش جان عاشق گفت رازی بروز پیشه حال عشقش آتش بسوزانید بر جا بد مجازی نمازی گردد آن جایی که دارد به پیش قبله حسنش نمازی زفر عشق جان انگیز شاهی نهد بر اطلس بختش طرازی هر آن زاغی که چید از خرمن او یکی دانه دمی واگشت … ادامه

جمال جان شمس الدین چو جانی

جمال جان شمس الدین چو جانی چه جان گر جان بود او خود جهانی چو دیدم ناگهانی خوبی او شدم بی خود در آن خوبی زمانی خودی شکرینش با خودی کرد ز هست خود ببخشد او روانی روانی او دل افسرده ام را به مانند روان کرده روانی روان شیر گیری شیر مستی همه عشق … ادامه

تو عشق شمس دین داری نهانی

تو عشق شمس دین داری نهانی نه تو تنهاش عاشق در جهانی تو پیدا کن که تا یاران ببینی به عشق او زمین و آسمانی چو فخرست عشق او در هر دو عالم تو عشقش را چو در خلوت کشانی ز زخم منکران تو چون نباشی تو کی یابی ز عشق او امانی که تا … ادامه

تو گرگی کار چوپان را چه دانی

تو گرگی کار چوپان را چه دانی تو موشی موسی جان را چه دانی تو در اصل یزید و کان شرکی مسلمانی مسلمان را چه دانی چو گاو و اشتر و حمال دیوی نرستی از خر انسان را چه دانی چو شیطان رهزن نفس تو گشت است تو خود گو نور ایمان را چه دانی … ادامه

تو از جانی ولی جان را ندانی

تو از جانی ولی جان را ندانی ز جانانی و جانان را ندانی اگر جان را ندانی بس عجب نیست عجب اینست کانان را ندانی تو اعیانی و اعیان را نبینی تو اکوانی و اکوان را ندانی سریر ملک امکان را تو داری اگر چه ملک امکان را ندانی تویی گوهر نهان در کان عالم … ادامه

تو از ما نازنینا بی نیازی

تو از ما نازنینا بی نیازی چو عشق و بحر حسن و کبر و نازی که می گردد در آتش جان عشاق به جز آتش نیابد سرفرازی که پر شمع ست و مشعل جان عشاق لطیف و صافی و پاک و نمازی شدم خاموش با خود شمس تبریز مرا گوید که برگو ای نیازی  

به یک مستی خود در صد گناهی

به یک مستی خود در صد گناهی بیاد نیست شو گر مرد راهی درین عالم ممان با این گدایی بیا کاندر جهان عشق شاهی ز اثنینی تست آخر که دائم یه یا رب یا ربی و یا الهی سلیمانی ولیکن خاتمت کو اگر چه یوسفی لیکن به چاهی سیه رو شو بسان مردم چشم ز … ادامه

بگردان جام عشق ای شهره ساقی

بگردان جام عشق ای شهره ساقی نه بگذار از وجودم هیچ باقی می زر نی می آن عشق چون زر که تا ویران کند جان نفاقی مباش آهسته ای ساقی تو بشتاب که مطرب می زند پرده عشاقی ز اوصافم مکن زان می تو طاقی که جانم رفت در سودای طاقی که تا جفت تنم … ادامه