ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 18 از 79 - ادبستان شعر پارسی

به پیش شمس دین چون اندر آیی

به پیش شمس دین چون اندر آیی اگر چون خاک باشی چون زر آیی وگر تو زر بیابی پیش لطفش از آن زری گذشتی گوهر آیی اگر چه جوشکافی از شرابش چو خوردی بیشتر تو خوشتر آیی درون نور میرانی چو خورشید بهر برجی که آیی انور آیی همی رو برج برج و خانه خانه … ادامه

بدام زلف چون دام افندی

بدام زلف چون دام افندی در افتادم به هنگام افندی بنوشیدیم می از ساغر جان لبالب از می و جام افندی اگر جامی درین آتش بسوزی که صد پخته بود خام افندی سحرگه آن چراغ عالم افروز بر آید از سر بام افندی نماید چهره ای از نور پیدا که آن نورش بود بام افندی … ادامه

به صورت گر چه تو از ما جدایی

به صورت گر چه تو از ما جدایی به معنی گر خدای عین مایی برون چون نیستی یکدم ز خانه نباشم منتظر کز در درآیی تو ما را بر زمین باغی و جویی تو ما را ماه و خورشید سمایی تو ما را هم فراقی هم وصالی تو ما را هم جفایی هم وفایی تو … ادامه

نخوردم از کف دلبر شرابی

نخوردم از کف دلبر شرابی شه معنی و در صورت خرابی گزیدم آتش پنهان پنهان کز او اندر رخم پیداست تابی هزاران نکته در عالم بگفتم ز عشق و هیچ نشنیدم جوابی گهی سوزد دلم گه خام گردد به مانند دلم نبود کبابی مرا آن ماه نو شکلی نموده ست که سیصد مه نبیند آن … ادامه

بگو ای تازه رو کم کن ملولی

بگو ای تازه رو کم کن ملولی که تو رو تازه از اصل اصولی خیال کول گیری گر بیاید چنین داند که تو مغرور و کولی به زخم سیلیش از دل برون کن که تا عبرت بگیرد هر فضولی خیال بد رسول دیو باشد تو او را توبه ی ده از رسولی خیالی هست چون … ادامه

به دلداری مرا از من برآری

به دلداری مرا از من برآری من او گشتم بگو با او چه داری میان ما چو تو موجی ببینی تو مانی در میان شرمساری مبین عیب ار چه عاشق گشت رسوا نباشد عار کو بحری است عاری بیا ای دست اندر آب کرده کلوخ خشک خواهی تا برآری تو خواهی همچو ابر بازگونه که … ادامه

ادر کاسا و دعنی عن فنونی

ادر کاسا و دعنی عن فنونی جنت و لا تحدث من جنونی نه چون ماندست او را نه چگونه ندانم تو دلاراما که چونی رایت الناس للدنیا زبونا و ذقت العشق فالدنیا زبونی مترس از خصم فارغ تو همی باش که عاشق هست آن بحر فزونی فما للحق یا صاحی ظهوری و ما للخلق یا … ادامه

ایا ای فر ذات ذوالجلالی

ایا ای فر ذات ذوالجلالی به بینایی کمال اندر کمالی برای روحها آب حیاتی به باغ عقلها همچو زلالی همی خواند تو را جان که دلیلم تو از مستی و خوبی در دلالی چگونه گویمت خورشید کیوان که تو خورشید بی عزل و زوالی ایا خورشید رفتی خدمت او بدیدی خویش را که بی مجالی … ادامه

الا من عشق تشریفی و عیدی

الا من عشق تشریفی و عیدی تعالوا نحو عشق منستزیدی دعانا من تعالی عن حدود نجی المحدود بالعین الحدیدی دعانا بحر ذی ماء فرات فانکرنا التیمم بالصعیدی دعانا خالق کل دعاء تخاسر عندنا کل لعیدی نسینا کل شی مذ ذکرنا مقامات تعالت عن بدیدی بدایات نهایات لدیها مجال الروح فی حد حدیدی خمش کن کز … ادامه

اگر مخدوم من اندر پرستی

اگر مخدوم من اندر پرستی منم با چرخ گردون سر برستی خداوند شمس دین کز خاک پایش مرا تاج سلیمان بر سرستی خوشستم عشق سیمین بر ولیکن سبک روح و مبارک پیکرستی اگر مرگ از حیاتش نم گرفتی همایون مورد و خوش مصدرستی اگر لطفش بباریدی برین خاک چو فردوسی بدی و اغبرستی به روضه … ادامه

ایا ای جام کوته چشم فانی

ایا ای جام کوته چشم فانی تو خواهی تا ضمیر غیب خوانی ازین دریای اسرار پر آتش بکن پرهیز وگر نی خود تو دانی هنوز اینی ببین خود را تو بنگر سپندار از هوس آنی که دانی تو با آن نور صافی سر بکشتی برین بحر پر آتش تا برانی که گر چون جان شوی … ادامه

ایا ای دل غلام شمس دینی

ایا ای دل غلام شمس دینی تو سرمست مدام شمس دینی سراسر پر شدستی از سرابش که پنداری تو جام شمس دینی ایا بزمی که مست توست گردون تو هم مست نظام شمس دینی ایا ای سحر و جان بخشی و بینش و قدرت ها که رام شمس دینی ایا ای دوستکانیهای ماده ولیکن در … ادامه