ابیات پراکنده ی آذر بیگدلی

در این بخش ابیات پراکنده ی آذر بیگدلی نوشته شده است.

برای خواندن هر شعر، روی آن کلیک کنید :

 

شعر شماره 1 : پیش که برم شکوه ز بیداد تو یارا

شعر شماره 2 : نبینی هیچوقت جان سپردن سوی ما یارا

شعر شماره 3 : گذارم سر به پا هر روز و هر شب پاسبانش را

شعر شماره 4 : چو زلف خویش بر هم زد به یک نظاره کارم را

شعر شماره 5 : شب فراق توام با سحر چه کار مرا

شعر شماره 6 : فگار کردی از آن جان ناتوان مرا

شعر شماره 7 : که از ما می برد پیغام رعنا پادشاهان را

شعر شماره 8 : چه در گلشن ببینی ای صبا نامهربانی را

شعر شماره 9 : فغان از رفتن لیلی وشان برخیزد از دل ها

شعر شماره 10 : روزی اغیار ز نومیدی ام آگاه شوند

شعر شماره 11 : به حشر دعوی خون کی رسد شهیدی را

شعر شماره 12 : از گریه ام مپرس که گر گویمت ز چیست

شعر شماره 13 : ای سنگدل تویی که به غیر از دل تو نیست

شعر شماره 14 : آن سرو روان بوستان رفت

شعر شماره 15 : درد دل نشنود از من کسی اما زین پیش

شعر شماره 16 : حیف باشد اگر از قصر بهشت آویزند

شعر شماره 17 : دیدن تو که افسانه ی جهانم کرد

شعر شماره 18 : خوش آنکه شب به کنار رقیب ناله ی من

شعر شماره 19 : هر که خواهد چون تو یاری، گو کسی یارش نباشد

شعر شماره 20 : از غمش شکوه نداریم، به این غم چه کنم؟

شعر شماره 21 : دعای بد به زبان هر شبت کنم در دل

شعر شماره 22 : آنان که شرح حال دلم پیش او کنند

شعر شماره 23 : یا نغمه ی ایشان ز چمن من شنوم

شعر شماره 24 : روزی ز توام راز دل خسته نهان بود

شعر شماره 25 : تو کای گل شرم می کردی ز روی باغبان خود

شعر شماره 26 : چند می گویی فلانی کی از اینجا می رود؟

شعر شماره 27 : با غیر خو کنم چو به من سرگران شود

شعر شماره 28 : بود کآن شخ کمان صیاد بیرون از کمین آید

شعر شماره 29 : فرهاد را همین کام در عشق بس، کش از نام

شعر شماره 30 : رازی که هیچ عاشق با همنفس نگوید

شعر شماره 31 : چون بر گل از آن عارض گلگون نگرد کس

شعر شماره 32 : چون منی در بزم جانان گر نباشد، گو مباش

شعر شماره 33 : چون کیسه ز زر تهی شود کاسه ز آش

شعر شماره 34 : نباشد آگهی هرگز ز حال عاشق زارش

شعر شماره 35 : به من پیک صبا در پرده گوید کاش پیغامش

شعر شماره 36 : ره عشقی که من در پیش دارم، نیست پایانش

شعر شماره 37 : بی گناهی که به خون حکم کند پادشهش

شعر شماره 38 : ندارم گر چه ره در کویش اما می روم سویش

شعر شماره 39 : چو تاب صحبت غیرم نبود از انجمن رفتم

شعر شماره 40 : با صد گله، حرفی ز تو نشنفتم و رفتم

شعر شماره 41 : ز دست دلبر من، دلبری دل برد و من شادم

شعر شماره 42 : من که نومیدی است مقصودم، به هر جا در زدم

شعر شماره 43 : پیرانه سر به درگه پیر مغان شدم

شعر شماره 44 : ز بیم روز هجران، روز وصل از وی نظر بندم

شعر شماره 45 : ز خلف وعده اش آغاز عشق خشنودم

شعر شماره 46 : مرا در عشق صادق داند اما می کشد زارم

شعر شماره 47 : گر چه از هیچ طرف آمدنش پیدا نیست

شعر شماره 48 : این بار چو رفتی ز غمت زار بمیرم

شعر شماره 49 : منم صیدی که دایم با اسیران همنفس باشم

شعر شماره 50 : گفت قاصد رو به سوی آن پسر، گفتم بچشم

شعر شماره 51 : توبه از می کرده، چون نظاره ی ساغر کنم؟

شعر شماره 52 : روز مرگ از دیدنت غم چون ز دل بیرون کنم

شعر شماره 53 : جز این چه چاره که دل را هزار پاره کنم؟

شعر شماره 54 : به روز مرگ نشد بر رخت نظاره کنم

شعر شماره 55 : آهی چو به یادت ز دل تنگ برآریم

شعر شماره 56 : موسم گل شد بیا تا باده در ساغر کنیم

شعر شماره 57 : بی جا کشیدیم ناز طبیبان

شعر شماره 58 : به رخت خوش است چشمی گه نزع باز کردن

شعر شماره 59 : به دلدار من عرضه کن درد من

شعر شماره 60 : یاری نیاید از بت ناسازگار من

شعر شماره 61 : به این خونریزش من ساختم مایل از این غافل

شعر شماره 62 : به بالینم نیامد وقت مردن بی وفای من

شعر شماره 63 : تو که یک یار نداری به وفاداری من

شعر شماره 64 : کسی نماند که آگه نشد ز خواری من

شعر شماره 65 : ما را دم مردن نه خروش نفس است این

شعر شماره 66 : چون دید پریشانی گل، مرغ سحرخیز

شعر شماره 67 : نیامد بر سرم روزی که میرم از وفای او

شعر شماره 68 : بهر یک جام می کهنه، بسی جامه ی نو

شعر شماره 69 : کار مرا ساخته، جان مرا سوخته

شعر شماره 70 : بی تو گل و لاله زده هر می به پیاله

شعر شماره 71 : دلا از شکوه ای کز یار بهر امتحان کردی

شعر شماره 72 : گر به این حالم که می بینی، تو را من دیدمی

شعر شماره 73 : دلی نمانده که از بیدلان به ناز بری

شعر شماره 74 : روز ز جلوه ای صنم، شب ز خیال ای پری

شعر شماره 75 : کاش چون دادرسم نیست به غیر از تو کسی

شعر شماره 76 : زآن لب به نیم بوسه خوشم، کآب زندگی

شعر شماره 77 : جان من باد به قربان کسی

شعر شماره 78 : من تذرو بی پر و بالم تو سرو گلشنی

شعر شماره 79 : عهد اگر می کنی، نمی پایی

پایان اشعار این بخش

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها