
آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 46
مرا در عشق صادق داند اما می کشد زارم
که از من طاقت آموزند چون بینند اغیارم
نشینم شادمان از بزم خاصم چون کند بیرون
مبادا غیر داند کز نظر افتاده ای یارم
به او اظهار رشک غیر کردم، سر کشید از من
ندانستم که از غیرت به اینجا می کشد کارم



