وفا با هیچ کس کرده ست گیتی

سعدی-قطعه شماره 86
وفا با هیچ کس کرده ست گیتی
که با ما بر قرار خود بماند
چو میدانی که جاویدان نمانی
روا داری که نام بد بماند
مقدمه و فضای کلی
این قطعه با نگاهی حکیمانه به بیوفایی و ناپایداری جهان مینگرد و انسان را از دلبستن به دوام زندگی بازمیدارد. سعدی در فضایی اندرزگونه یادآور میشود که عمر آدمی جاودانه نیست، اما آثار و نام نیک یا بد او میتواند باقی بماند. پیام اصلی شعر، دعوت به نیکنامی و پرهیز از کردارهایی است که میراثی ناخوشایند بر جای میگذارند.
معنی بیتهای شعر
وفا با هیچ کس کرده ست گیتی / که با ما بر قرار خود بماند
آیا روزگار با کسی وفادار مانده است که انتظار داشته باشیم با ما نیز بر پیمان خود باقی بماند؟
چو میدانی که جاویدان نمانی / روا داری که نام بد بماند
وقتی میدانی که برای همیشه در این دنیا نمیمانی، چگونه روا میداری که نام و آوازهٔ بد از تو باقی بماند؟
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



