دست بر پشت مار مالیدن

سعدی-قطعه شماره 25
دست بر پشت مار مالیدن
به تلطف نه کار هشیار است
کآن بداخلاق بیمروت را
سنگ بر سر زدن سزاوار است
مقدمه و فضای کلی
این قطعه با زبانی تمثیلی و لحنی هشدارآمیز، از مدارا با انسانهای بدخُلق و بیمروت برحذر میدارد. سعدی در این شعر نشان میدهد که نرمی و ملاطفت همیشه نشانه خردمندی نیست و گاه در برابر بدخواهی، قاطعیت و برخورد سزاوار ضرورت دارد. فضای شعر آکنده از پند اخلاقی و دعوت به تشخیص درست موقعیتهاست.
معنی بیتهای شعر
دست بر پشت مار مالیدن / به تلطف نه کار هشیار است
نوازش کردن و مهربانی نشان دادن به مار، کار انسان دانا و هوشیار نیست.
کآن بداخلاق بیمروت را / سنگ بر سر زدن سزاوار است
زیرا آن بدخویِ بیرحم سزاوار آن است که با او بهشدت برخورد شود و سنگ بر سرش زده شود.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



