ورود / عضویت



ثنا و حمد بی‌پایان خدا را همراه با معنی و تفسیر

ثنا و حمد بی‌پایان خدا را — (همراه با معنی و تفسیر)

ثنا و حمد بی‌پایان خدا را



سعدی- سایر اشعار

شماره 1

 

ثنا و حمد بی‌پایان خدا را

که صنعش در وجود آورد ما را

الها قادرا پروردگارا

کریما منعما آمرزگارا

چه باشد پادشاه پادشاهان

اگر رحمت کنی مشتی گدا را

خداوندا تو ایمان و شهادت

عطا دادی به فضل خویش ما را

وز انعامت همیدون چشم داریم

که دیگر بازنستانی عطا را

از احسان خداوندی عجب نیست

اگر خط درکشی جرم و خطا را

خداوندا بدان تشریف عزّت

که دادی انبیا و اولیا را

بدان مردان میدان عبادت

که بشکستند شیطان و هوا را

به حق پارسایان کز در خویش

نیندازی من ناپارسا را

مسلمانان ز صدق آمین بگویید

که آمین تقویت باشد دعا را

خدایا هیچ درمانی و دفعی

ندانستیم شیطان و قضا را

چو از بی دولتی دور اوفتادیم

به نزدیکانِ حضرت بخش ما را

خدایا گر تو سعدی را برانی

شفیع آرد روان مصطفی را

محمد سید سادات عالم

چراغ و چشم جمله انبیا را

 

مقدمه و فضای کلی

این شعر با ستایش و سپاس بی‌پایان خداوند آغاز می‌شود و به آفرینش انسان به دست قدرت الهی اشاره دارد. فضای کلی آن نیایشی، معنوی و سرشار از فروتنی در برابر پروردگار است. شاعر با خطاب‌های پی‌درپی، عظمت و توانایی خداوند را یادآور می‌شود.

معنی بیت‌های شعر

ثنا و حمد بی‌پایان خدا را / که صنعش در وجود آورد ما را

ستایش و سپاس بی‌پایان خداوند را که با آفرینش خویش، ما را به وجود آورد.

الها قادرا پروردگارا / کریما منعما آمرزگارا

ای خدای بزرگ، توانا و پروردگار ما؛ ای بخشنده، نعمت‌دهنده و آمرزنده.

چه باشد پادشاه پادشاهان / اگر رحمت کنی مشتی گدا را

ای پادشاه پادشاهان، اگر بر گروهی نیازمند و بی‌چیز رحم کنی، چه زیانی دارد؟

خداوندا تو ایمان و شهادت / عطا دادی به فضل خویش ما را

خداوندا، تو از فضل و بخشش خود ایمان و گواهی بر یگانگی‌ات را به ما عطا کردی.

وز انعامت همیدون چشم داریم / که دیگر بازنستانی عطا را

همواره به نعمت و بخشش تو امید داریم و آرزو می‌کنیم آنچه عطا کرده‌ای، از ما باز نگیری.

از احسان خداوندی عجب نیست / اگر خط درکشی جرم و خطا را

اگر خداوند از روی بخشش و نیکوکاری، گناهان و خطاهای ما را نادیده بگیرد، جای شگفتی نیست.

خداوندا بدان تشریف عزّت / که دادی انبیا و اولیا را

خداوندا، به حرمت و بزرگواری آن مقامی که به پیامبران و اولیای خود بخشیدی، به ما نیز رحم کن.

بدان مردان میدان عبادت / که بشکستند شیطان و هوا را

به حرمت آن مردانِ عرصه عبادت که بر شیطان و خواهش‌های نفسانی غلبه کردند.

به حق پارسایان کز در خویش / نیندازی من ناپارسا را

به حق پرهیزکاران، مرا که پارسا نیستم از آستان خود دور مکن.

مسلمانان ز صدق آمین بگویید / که آمین تقویت باشد دعا را

ای مسلمانان، از روی اخلاص آمین بگویید؛ زیرا آمین گفتن، دعا را نیرومند و استوار می‌کند.

خدایا هیچ درمانی و دفعی / ندانستیم شیطان و قضا را

خداوندا، ما هیچ چاره و راه گریزی در برابر شیطان و تقدیر نیافتیم.

چو از بی دولتی دور اوفتادیم / به نزدیکانِ حضرت بخش ما را

اکنون که بر اثر بدبختی از سعادت دور افتاده‌ایم، ما را به نزدیکان درگاه خود بپیوند.

خدایا گر تو سعدی را برانی / شفیع آرد روان مصطفی را

خداوندا، اگر سعدی را از درگاه خود برانی، روح پاک پیامبر مصطفی را برای شفاعت او خواهد آورد.

محمد سید سادات عالم / چراغ و چشم جمله انبیا را

محمد، سرور و بزرگِ همه بزرگان جهان و چراغ و دیده همه پیامبران است.

نتیجه‌گیری

این شعر با ستایش خداوند، بر آفرینندگی، بخشندگی و رحمت بی‌پایان او تأکید دارد و انسان را نیازمند لطف و آمرزش الهی می‌داند.

‫«این نوشته با کمک هوش مصنوعی ثبت شده و پس از ویرایش نهایی اعضای تحریریه ی سایت، تایید شده است‫.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤