صد بار بگفتم به غلامان درت

سعدی-رباعی شماره 7
صد بار بگفتم به غلامان درت
تا آینه دیگر نگذارند برت
ترسم که ببینی رخ همچون قمرت
کس باز نیاید دگر اندر نظرت
معنی بیتهای شعر
صد بار بگفتم به غلامان درت / تا آینه دیگر نگذارند برت
صد بار به غلامان درگاهت گفتم که دیگر آینه را در برابر تو نگذارند.
ترسم که ببینی رخ همچون قمرت / کس باز نیاید دگر اندر نظرت
میترسم چهرهات را که مانند ماه است ببینی و پس از آن دیگر هیچکس به نظرت نیاید.
تفسیر کلی
شاعر با زبانی طنزآمیز و عاشقانه، از غلامان معشوق میخواهد آینه را از برابر او دور کنند. گوینده بیم دارد که معشوق با دیدن چهرهٔ همچون ماه خود، چنان شیفتهٔ زیبایی خویش شود که دیگر هیچکس را شایستهٔ توجه نبیند. در این رباعی، اغراق در وصف زیبایی معشوق، شکوه و دلربایی او را برجسته میکند. در عین حال، شعر تصویری ظریف از خودشیفتگی و بینیازی معشوق و نگرانی عاشق از فراموش شدن خویش به دست میدهد.



