دستارچهای کآن بت دلبر دارد

سعدی-رباعی شماره 46
دستارچهای کآن بت دلبر دارد
گر بویی از آن باد صبا بردارد
بر مرده ی صد ساله اگر برگذرد
در حال ز خاکِ تیره سر بردارد
معنی بیتهای شعر
دستارچهای کآن بت دلبر دارد / گر بویی از آن باد صبا بردارد
آن دستمال کوچکی را که معشوق زیبارو در اختیار دارد، اگر باد صبا بویی از آن بردارد و به جایی ببرد،
بر مرده ی صد ساله اگر برگذرد / در حال ز خاکِ تیره سر بردارد
اگر از کنار مردهای صدساله بگذرد، آن مرده بیدرنگ از خاک تیره سر برمیآورد و زنده میشود.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی با زبانی اغراقآمیز، از تأثیر شگفتانگیز بوی دستارچهٔ معشوق سخن میگوید. نسیم صبا اگر این بو را به مردهای صدساله برساند، او دوباره از خاک برمیخیزد و جان میگیرد. این تصویر نمادی از نیروی عشق و زیبایی است که حتی بر مرگ و نیستی نیز غلبه میکند. سعدی با بهرهگیری از اغراق و تصویرپردازی، دلباختگی عمیق خود و مقام بیمانند معشوق را نشان میدهد.



