گر بر رگ جان ز شستت آید تیرم

سعدی-رباعی شماره 138
گر بر رگ جان ز شستت آید تیرم
چه خوش تر از آن که پیش دستت میرم
دل با تو خصومت آرزو میکندم
تا صلح کنیم و در کنارت گیرم
معنی بیتهای شعر
گر بر رگ جان ز شستت آید تیرم / چه خوش تر از آن که پیش دستت میرم
اگر تیری از کمان تو بر رگ جانم بنشیند، برای من چیزی خوشتر از این نیست که در برابر تو جان ببازم.
دل با تو خصومت آرزو میکندم / تا صلح کنیم و در کنارت گیرم
دلم آرزو میکند با تو دشمنی کند تا سرانجام آشتی کنیم و من در کنار تو قرار گیرم.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی عشق خود را چنان عمیق و بیقیدوشرط بیان میکند که حتی رنجی که از سوی معشوق بر جانش وارد شود، برای او شیرین و خواستنی است. مرگ در برابر دست معشوق نه هراسانگیز، بلکه افتخاری دلپذیر تلقی میشود. شاعر با تعبیری لطیف، خواهان اختلافی ظاهری با محبوب است تا سرانجام این خصومت به صلح و نزدیکی بینجامد. در مجموع، شعر نشاندهندهٔ دلدادگی افراطی، تسلیم عاشقانه و آرزوی رسیدن به وصال معشوق است.



