نی دولت دنیا به ستم میارزد
حافظ-رباعی شماره 12
نی دولت دنیا به ستم میارزد
نی لذت مستیاش الم میارزد
نه هفت هزار ساله شادیّ جهان
این محنت هفت روزه غم میارزد
معنی بیت های شعر
۱. نی دولت دنیا به ستم میارزد / نی لذت مستیاش الم میارزد:
نه ثروت دنیا به ستم و نارواییهایش میارزد، نه حتی لذت مستی و شادیهای زودگذرش به درد و رنجی که به همراه میآورد. حافظ در این بیت با نگاهی انتقادی به ارزشهای ظاهری دنیا میپردازد و نشان میدهد که هیچیک از نعمتهای مادی، به سختیها و ناراحتیهای ناشی از آن نمیارزد.
۲. نه هفت هزار ساله شادیّ جهان / این محنت هفت روزه غم میارزد:
حتی اگر شادیهای جهان هفت هزار سال طول بکشد، باز هم به اندازهی رنج و غم هفت روزهی آن نمیارزد. شاعر در اینجا بر بیارزشی لذتهای دنیوی در برابر رنجهایش تأکید میکند و بیان میکند که سختیهای زندگی، هرگز با شادیهای گذرای آن جبران نمیشود. این بیت بازتابی از نگاه فلسفی حافظ به ناپایداری و بیاعتباری دنیاست.
تفسیر شعر
رباعیات حافظ شیرازی – ادبستان شعر پارسی
واژگان دشوار : مصراع بیت ها ابیات تحلیل بررسی همراه با معنا مفهوم شعر شرح کامل توضیح.
