آذر بیگدلی – غزل شماره 141
شب عید است، در میخانه باید بستر اندازیم
که پیش از صبح، ساقی را نظر بر منظر اندازیم
به جنگ زاهدان، لشکر کشد پیرمغان فردا
بیا ما نیز خود را در میان لشکر اندازیم
به غارت چون گشاید دست، دست افشان غزل خوانیم
به مسجد چون گذارد پای، پاکوبان سراندازیم
به غوغا چون درآویزند با اهل ریا مستان
هجوم آریم و شیخ شهر را از منبر اندازیم
دبیران فلک را، چون قلم نتوان گرفت از کف
بیا کز برق می آتش درین نٌه دفتر اندازیم
نکرده شیخ شهر از جهل تا تکفیر ما رندان
بیا تا پیشتر ما پرده از کارش براندازیم
حساب زاهدان در روز محشر مشکل است آذر
بیا تا ما حساب خود به روز دیگر اندازیم